Pagpapahayag ng Pangangailangan sa Allah

Tafsir ni Shaykh Abdurrahman as-Sa’di

Naawa si Moises, sumakanya ang kapayapaan, sa dalawang babae at nahabag sa kanila, kaya pinainom niya ang kanilang mga hayop nang hindi humihingi sa kanila ng bayad at walang ibang layunin kundi ang ikasisiya ng Allah, ang Kataas-taasan. Nang mapainom na niya ang mga ito, at iyon ay panahon ng matinding init sa kalagitnaan ng araw, gaya ng ipinahihiwatig ng sinabi Niya: «Pagkatapos ay pumunta siya sa lilim», nagpahinga siya roon matapos mapagod.

«At sinabi niya» sa gayong kalagayan, habang humihingi ng panustos sa kanyang Panginoon: «Panginoon ko, tunay na ako ay nangangailangan ng anumang kabutihang ibababa Mo sa akin» (28:24). Ibig niyang sabihin: Tunay na nangangailangan ako ng kabutihang ipagkakaloob Mo sa akin at gagawin Mong madali para sa akin. Ang kalagayan niya mismo ang kanyang pagsusumamo; at ang pagsusumamo sa pamamagitan ng kalagayan ay mas mabisa kaysa sa pagsusumamo sa pamamagitan lamang ng mga salita. Nanatili siyang dumadalangin sa kanyang Panginoon at nagsusumamo nang mapagpakumbaba. Samantala, umuwi ang dalawang babae sa kanilang ama at ibinalita rito ang nangyari.

Tafsir ni Imam Ibn Kathir

Sinabi ng Allah, ang Kataas-taasan: «Kaya pinainom niya ang dalawa» (28:24). Sinabi ni Abu Bakr ibn Abi Shaybah: Isinalaysay sa amin ni Abdullah; ibinalita sa amin ni Isra’il, mula kay Abu Ishaq, mula kay Amr ibn Maymun al-Awdi, mula kay Umar ibn al-Khattab, kalugdan siya ng Allah, na nang makarating si Moises, sumakanya ang kapayapaan, sa tubig sa Madyan, nakita niya roon ang maraming taong nagpapainom ng kanilang mga hayop. Nang matapos ang mga ito, ibinalik nila ang malaking bato sa ibabaw ng balon. Sampung lalaki lamang ang may kakayahang mag-angat nito.

Napansin niya ang dalawang babaeng pumipigil sa kanilang mga hayop. Tinanong niya: «Ano ang nangyari sa inyo?» Isinalaysay nila sa kanya ang kanilang kalagayan. Lumapit siya sa bato at iniangat iyon, pagkatapos ay isang timba lamang ng tubig ang sinalok niya hanggang sa mapainom nang husto ang mga tupa. Ang salaysay na ito ay may wastong isnad.

Tungkol naman sa sinabi Niya: «Pagkatapos ay pumunta siya sa lilim at nagsabi: “Panginoon ko, tunay na ako ay nangangailangan ng anumang kabutihang ibababa Mo sa akin”» (28:24), sinabi ni Ibn Abbas: Naglakbay si Moises mula Ehipto patungong Madyan na walang pagkaing dala maliban sa mga gulay at dahon ng mga puno. Wala rin siyang sapin sa paa, at hindi pa siya nakararating sa Madyan ay nalaglag na ang talampakan ng kanyang sapin.

Naupo siya sa lilim, gayong siya ang pinili ng Allah mula sa Kanyang mga nilikha; dahil sa gutom, nakadikit ang kanyang tiyan sa kanyang likod, at makikita ang berdeng kinain niyang mga halaman sa loob ng kanyang tiyan. Lubha siyang nangangailangan kahit man lamang ng kalahating datiles.

Tungkol sa «lilim», sinabi nina Ibn Abbas, Ibn Masud at al-Suddi na naupo siya sa ilalim ng isang puno. Sinabi ni Ibn Jarir: Isinalaysay sa akin ni al-Husayn ibn Amr al-Anqazi: Isinalaysay sa amin ng aking ama; isinalaysay sa amin ni Isra’il, mula kay Abu Ishaq, mula kay Amr ibn Maymun, mula kay Abdullah — si Ibn Masud iyon — na nagsabi: «Dalawang gabi akong naglakbay nang mabilis sakay ng kamelyo hanggang sa makarating ako sa Madyan kinabukasan. Tinanong ko ang tungkol sa punong sinilungan ni Moises. Isa pala itong luntiang punong sagana sa mga dahon.

Lumapit doon ang aking kamelyo — gutom ito — at kinain iyon nang ilang sandali, pagkatapos ay iniluwa. Kaya nanalangin ako sa Allah para kay Moises, sumakanya ang kapayapaan, at saka ako umalis.» Sa isang salaysay mula kay Ibn Masud, binanggit na nagtungo siya sa punong kinausap ng Allah si Moises mula roon; darating pa ang salaysay nito, at ang Allah ang higit na nakaaalam. Sinabi ni al-Suddi na isa iyon sa mga punong samur.

Sinabi ni Ata ibn al-Sa’ib: Nang sabihin ni Moises: «Panginoon ko, tunay na ako ay nangangailangan ng anumang kabutihang ibababa Mo sa akin», narinig siya ng babae.

Tafsir ni al-Baghawi

«Kaya pinainom niya ang dalawa, pagkatapos ay pumunta siya sa lilim» — sa lilim ng isang puno. Naupo siya roon dahil sa matinding init at gutom. «At nagsabi siya: Panginoon ko, sa anumang kabutihang ibinaba Mo sa akin» — pagkain — «ako ay nangangailangan» (28:24). Ayon sa mga dalubhasa sa wika, ang lām dito ay may kahulugang «sa».

Sinasabi: «Siya ay nangangailangan nito» at «siya ay nangangailangan niyon». Kaya ang ibig sabihin niya ay: «Nangangailangan ako ng anumang kabutihang ibinaba Mo sa akin», ibig sabihin, pagkain; nangangailangan siya nito at humihingi ng pagkain dahil sa gutom. Sinabi ni Ibn Abbas: Humingi siya sa Allah ng isang pirasong tinapay upang mapanatili ang lakas ng kanyang katawan. Sinabi ni al-Baqir: Sinabi niya iyon kahit nangangailangan siya noon ng kalahating datiles.

Isinalaysay ni Said ibn Jubayr mula kay Ibn Abbas: Sinabi ni Moises: «Panginoon ko, tunay na ako ay nangangailangan ng anumang kabutihang ibababa Mo sa akin», gayong siya ang pinakamaringal sa mga nilikha ng Allah; at tunay na kinailangan niya kahit kalahating datiles. Sinabi ni Mujahid: Wala siyang hiniling kundi tinapay.

Sinabi nila: Nang mabilis na makauwi ang dalawang babae sa kanilang ama bago pa ang ibang mga tao, punô at mabibigat sa gatas ang kanilang mga hayop. Tinanong sila ng ama: «Bakit napakabilis ninyong nakauwi?» Sumagot sila: «Nakakita kami ng isang matuwid na lalaki na nahabag sa amin at nagpainom sa aming mga hayop.» Sinabi ng ama sa isa sa kanila: «Pumunta ka at tawagin mo siya para sa akin.»