رَبِّ إِنِّي لِمَا أَنْزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ، فَقِيرٌ.
رَبِّ إِنِّي لِمَا أَنْزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ
Аудионы йөкләп булманы. Һуңыраҡ ҡабатлап ҡарағыҙ.
Раббым! Ысынлап та, Һин миңә ниндәй генә изгелек төшөрһәң дә, мин уға мохтажмын.
Аллаһ алдында тулы мохтажлыҡты белдереү (фаҡир — ярлы, мохтаж). Ризыҡ, торлаҡ һәм ярҙам һорап, быны тура талап итмәйенсә ҡылыуҙың күркәм доғаһы.
Шәйех Әбдуррахман әс-Сәғди тәфсире
Шәйех әс-Сәғди аңлата: «Муса асыҡҡан, хәлдән тайған һәм торор урыны булмаған. Ике ҡыҙҙың малын һуғарғас, ул күләгәгә барып йәшенгән һәм Аллаһ алдында үтә ныҡ мохтажлығын белдергән. Аллаһ уға аҙыҡ, йорт, эш һәм ҡатын бүләк иткән».
Имам Ибн Кәсир тәфсире
Ибн Кәсир Ибн Ғәббәстең һүҙҙәрен килтерә: «Муса шул тиклем оҙаҡ юл үткән, аслыҡтан уның хайуанының ҡорһағы арҡаһына йәбешкән, һәм ул кәмендә бер киҫәк икмәк һораған».
Әл-Багави тәфсире
«…Ул уларҙың икәүһе өсөн малды һуғарҙы. Шунан күләгәгә табан боролдо…» — ағас күләгәһенә; бик эҫе булғанға, уның күләгәһенә ултырҙы, өҫтәүенә, үҙе лә асыҡ ине.
«…һәм (асыҡ килеш) әйтте: «Раббым! Ысынлап та, Һин миңә төшөргән һәр яҡшылыҡҡа…» — йәғни аҙыҡҡа — «…мохтажмын»…»
Ғәрәп теле белгестәре бында «ләм» бәйләүесенең «илә» мәғәнәһендә ҡулланылыуын әйткән. «Ул быға мохтаж» тип тә, «ул быға мохтаж» тип тә әйтәләр.
Муса: «Ысынлап та, Һин миңә төшөргән һәр яҡшылыҡҡа, йәғни аҙыҡҡа, мохтажмын», — тип әйткән. Ул асыҡ булғанға аҙыҡ эҙләгән. Был ике ҡатын атаһы янына ашығып ҡайтҡан, ә һарыҡтары туйған һәм һыу эскән булған. Аталары уларҙан: «Ниңә шулай тиҙ ҡайттығыҙ?» — тип һораған.
Улар: «Беҙгә изгелек күрһәтеп, малыбыҙҙы һуғарған бер изге кешене осраттыҡ», — тип яуаплаған. Шунда аталары уларҙың береһенә: «Бар ҙа уны саҡырып килтер», — тигән.
«Сүнән әт-Тирмиҙиҙә» (№ 2482) риүәйәт ителә: «Кем Аллаһ алдында үҙенең мохтажлығын белдерһә, Аллаһ уға етерлек бирер».