ಕೃಪೆ ಮತ್ತು ಸನ್ಮಾರ್ಗದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ
رَبَّنَا آتِنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً، وَهَيِّئْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا رَشَدًا.
رَبَّنَا آتِنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً وَهَيِّئْ لَنَا مِنْ أَمْرِنَا رَشَدًا
ಆಡಿಯೊ ಲೋಡ್ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಮತ್ತೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ.
ಯುವಕರು ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿರಿ. ಆಗ ಅವರು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು `ಓ ನಮ್ಮ ಪ್ರಭೂ, ನಿನ್ನ ಪಾಲಿನ ಮಹತ್ತರವಾದ ಕೃಪೆಯನ್ನು ನಮಗೆ ದಯಪಾಲಿಸು. ನಮ್ಮ ಸರ್ವ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಸನ್ಮಾರ್ಗವನ್ನೇ ಅಣಿಗೊಳಿಸು’.
ರೂಪಗಳು: «ಆತಿನಾ» (آتِنَا — ನಮಗೆ ದಯಪಾಲಿಸು) ಮತ್ತು «ಹಯ್ಯಿ’» (هَيِّئْ — ಸಿದ್ಧಪಡಿಸು/ಸುಲಭಗೊಳಿಸು). ಬಹುದೇವತಾರಾಧಕ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಗಾರನಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಧರ್ಮವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೊರಟ ವಿಶ್ವಾಸಿ ಯುವಕರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ.
ಶೇಖ್ ಅಬ್ದುರ್‌ರಹ್ಮಾನ್ ಅಸ್-ಸಅದಿ ಅವರ ತಫ್ಸೀರ್
ನಂತರ ಅಲ್ಲಾಹನು ಅವರ ಕಥೆಯನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿ, ಆಮೇಲೆ ಅದನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ: «ಯುವಕರು ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಾಗ» — ಅಂದರೆ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಜನರು ತಮ್ಮನ್ನು ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸಿ ಧರ್ಮದಿಂದ ದೂರಮಾಡುವ ಫಿತ್ನಾದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ದೂರವಿರಲು ಗುಹೆಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದರು. «ಆಗ ಅವರು ಹೇಳಿದರು: “ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವೇ, ನಿನ್ನ ಕಡೆಯಿಂದ ನಮಗೆ ಕರುಣೆಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು”» — ಅಂದರೆ, ಆ ಕರುಣೆಯ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸು, ಕೆಡುಕಿನಿಂದ ಕಾಪಾಡು ಮತ್ತು ಒಳಿತಿನತ್ತ ಸಾಗಲು ಅನುಗ್ರಹಿಸು. «ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಸರಿಯಾದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸು» — ಅಂದರೆ, ಸರಿಯಾದ ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಾಧನವನ್ನೂ ನಮಗೆ ಸುಲಭಗೊಳಿಸು; ನಮ್ಮ ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಇಹಲೋಕದ ವ್ಯವಹಾರವನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸು.
ಹೀಗೆ ಅವರು ಫಿತ್ನಾದಿಂದ ದೂರವಾಗಿ, ಅಡಗಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತೆರಳುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನೂ ಮಾಡಿದರು; ಜೊತೆಗೆ, ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಸುಲಭಗೊಳಿಸುವಂತೆ ಅಲ್ಲಾಹನಿಗೆ ವಿನಯದಿಂದ ಬೇಡಿಕೊಂಡರು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಮೇಲೆಯಾಗಲಿ, ಸೃಷ್ಟಿಗಳ ಮೇಲೆಯಾಗಲಿ ಅವಲಂಬಿತರಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅಲ್ಲಾಹನು ಅವರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
ಇಮಾಮ್ ಇಬ್ನ್ ಕಸೀರ್ ಅವರ ತಫ್ಸೀರ್
«ಯುವಕರು ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಾಗ ಅವರು ಹೇಳಿದರು: “ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವೇ, ನಿನ್ನ ಕಡೆಯಿಂದ ನಮಗೆ ಕರುಣೆಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಸರಿಯಾದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸು”» ಎಂಬ ವಚನದಲ್ಲಿ, ತಮ್ಮ ಧರ್ಮದ ಕಾರಣದಿಂದ ತಮ್ಮ ಜನರಿಂದ ಹಿಂಸೆಗೆ ಒಳಗಾಗಬಾರದೆಂದು ಅಲ್ಲಿಂದ ಓಡಿಹೋದ ಆ ಯುವಕರ ಕುರಿತು ಅಲ್ಲಾಹನು ತಿಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಜನರಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು, ಅವರಿಂದ ಮರೆಯಾಗಲು ಪರ್ವತದಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ಗುಹೆಗೆ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದರು. ಅದರೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ ಅಲ್ಲಾಹನ ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಮೇಲಿನ ಅವನ ದಯೆಯನ್ನು ಬೇಡುತ್ತಾ ಅವರು ಹೇಳಿದರು: «ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವೇ, ನಿನ್ನ ಕಡೆಯಿಂದ ನಮಗೆ ಕರುಣೆಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು» — ಅಂದರೆ, ನಿನ್ನ ಕಡೆಯಿಂದ ನಮಗೆ ಕರುಣೆ ನೀಡು; ಅದರ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಜನರಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಮರೆಮಾಡು.
«ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಸರಿಯಾದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸು» — ಅಂದರೆ, ನಮ್ಮ ಈ ಕಾರ್ಯದ ಫಲಿತಾಂಶವನ್ನು ಸರಿಯಾದದ್ದಾಗಿ ವಿಧಿಸು; ನಮ್ಮ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಸನ್ಮಾರ್ಗದ ಅಂತ್ಯವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡು. ಹದೀಸ್‌ನಲ್ಲಿಯೂ ಹೀಗಿದೆ: «ನೀನು ನಮಗಾಗಿ ವಿಧಿಸುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತೀರ್ಪಿನ ಅಂತ್ಯವನ್ನೂ ಸನ್ಮಾರ್ಗವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡು». ಮುಸ್ನದ್‌ನಲ್ಲಿ ಬುಸ್ರ್ ಇಬ್ನ್ ಅಬೀ ಅರ್‌ತಾತ್ ಅವರಿಂದ ವರದಿಯಾದಂತೆ, ಅಲ್ಲಾಹನ ಸಂದೇಶವಾಹಕರು (صلى الله عليه وسلم) ಹೀಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದರು: «ಓ ಅಲ್ಲಾಹ್, ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಉತ್ತಮಗೊಳಿಸು ಮತ್ತು ಇಹಲೋಕದ ಅವಮಾನದಿಂದ ಹಾಗೂ ಪರಲೋಕದ ಶಿಕ್ಷೆಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು».
ಅಲ್-ಬಗವಿ ಅವರ ತಫ್ಸೀರ್
ನಂತರ ಅಲ್ಲಾಹನು ಗುಹೆಯ ಸಂಗಾತಿಗಳ ಕಥೆಯನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದನು: «ಯುವಕರು ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಾಗ» — ಅಂದರೆ, ಅವರು ಗುಹೆಗೆ ಹೋದರು. ಅವರು ಗುಹೆಗೆ ಹೋಗಲು ಕಾರಣವೇನೆಂಬುದರ ಕುರಿತು ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯವಿದೆ.
ಮುಹಮ್ಮದ್ ಇಬ್ನ್ ಇಸ್ಹಾಕ್ ಇಬ್ನ್ ಯಸಾರ್ ಹೇಳಿದರು: ಇಂಜೀಲ್‌ನ ಜನರು ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದರು; ಅವರಲ್ಲಿ ಪಾಪಗಳು ಹೆಚ್ಚಾದವು ಮತ್ತು ರಾಜರು ಮಿತಿ ಮೀರಿ ವರ್ತಿಸಿದರು. ಕೊನೆಗೆ ಅವರು ವಿಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ, ಸುಳ್ಳು ದೇವರುಗಳಿಗೆ ಬಲಿಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದರು. ಅವರಲ್ಲಿದ್ದ ಕ್ರೈಸ್ತ ಧರ್ಮದ ಕೆಲವರು ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲಾಹನ ಆರಾಧನೆ ಮತ್ತು ಅವನ ಏಕತ್ವದ ಮೇಲೆ ಅಚಲರಾಗಿದ್ದರು. ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದ ರಾಜರಲ್ಲಿ ರೋಮಿನ ಒಬ್ಬ ರಾಜನಿದ್ದನು.
ಅವನನ್ನು «ದಕ್ಯಾನೂಸ್» ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಅವನು ವಿಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ಸುಳ್ಳು ದೇವರುಗಳಿಗೆ ಬಲಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಅವನಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾದವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನು ರೋಮಿನ ಹಳ್ಳಿಗಳಿಗೆ ತೆರಳುತ್ತಿದ್ದನು; ತಾನು ಹೋದ ಯಾವುದೇ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಅಲ್ಲಿನ ಜನರನ್ನು ವಿಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ, ಸುಳ್ಳು ದೇವರುಗಳಿಗೆ ಬಲಿ ಕೊಡುವಂತೆ ಪರೀಕ್ಷಿಸದೆ ಬಿಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ; ಒಪ್ಪದಿದ್ದರೆ ಅವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದನು. ಕೊನೆಗೆ ಅವನು ಗುಹೆಯ ಸಂಗಾತಿಗಳಿದ್ದ «ಅಫ್ಸೂಸ್» ನಗರಕ್ಕೆ ಬಂದನು.
ಅವನು ಬಂದದ್ದು ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಬಹಳ ಕಷ್ಟವಾಯಿತು. ಅವರು ಅವನಿಂದ ಮರೆಯಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೂ ಓಡಿಹೋದರು. ದಕ್ಯಾನೂಸ್ ಆ ನಗರಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ, ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳನ್ನು ಪತ್ತೆಹಚ್ಚಿ ತನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಬೇಕೆಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು. ಅಲ್ಲಿನ ಸತ್ಯನಿಷೇಧಿಗಳಿಂದಲೇ ಕಾವಲುಗಾರರನ್ನೂ ನೇಮಿಸಿದನು.
ಅವರು ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳು ಅಡಗಿದ್ದ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಅವರನ್ನು ದಕ್ಯಾನೂಸ್‌ನ ಬಳಿಗೆ ಕರೆತರುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಗ ಅವನು ಅವರಿಗೆ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುವುದನ್ನೋ, ವಿಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ ಸುಳ್ಳು ದೇವರುಗಳಿಗೆ ಬಲಿ ಕೊಡುವುದನ್ನೋ ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಬದುಕುವ ಆಸೆಯಿಂದ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು; ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಅಲ್ಲಾಹನ ಹೊರತು ಮತ್ತಾರನ್ನೂ ಆರಾಧಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲಾಹನಲ್ಲಿ ಅವರ ವಿಶ್ವಾಸ ದೃಢವಾಗಿದ್ದವರು ಇದನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ತಾವೇ ಹಿಂಸೆ ಮತ್ತು ಕೊಲೆಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡರು.
ಅವರನ್ನು ಕೊಂದು, ಅವರ ದೇಹದ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಕತ್ತರಿಸಿದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ನಗರದ ಗೋಡೆಯ ವಿವಿಧ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬಾಗಿಲಿನ ಮೇಲೂ ನೇತುಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರು. ಹೀಗೆ ಫಿತ್ನಾ ಭಯಾನಕವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು.
ಇದನ್ನು ಕಂಡ ಯುವಕರು ಬಹಳ ದುಃಖಿತರಾದರು. ಅವರು ಎದ್ದು ನಮಾಝ್, ಉಪವಾಸ, ದಾನ, ಅಲ್ಲಾಹನ ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನು ಕೊಂಡಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದರು. ಅವರು ರೋಮಿನ ಗಣ್ಯ ಕುಟುಂಬಗಳಿಗೆ ಸೇರಿದ ಎಂಟು ಮಂದಿ ಯುವಕರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರು ಅಳುತ್ತಾ, ಅಲ್ಲಾಹನ ಮುಂದೆ ವಿನಯದಿಂದ ಬೇಡಿಕೊಂಡು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು: «ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವೇ, ಆಕಾಶಗಳ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ಪ್ರಭುವೇ!
ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನೂ ನಾವು ದೇವರೆಂದು ಕರೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ನಾವು ಅತಿರೇಕದ ಮಾತನ್ನಾಡಿದವರಾಗುತ್ತೇವೆ. ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಬೇರೆಯವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದರೆ, ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನಾವು ಮಹಾ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದವರಾಗುತ್ತೇವೆ. ನಿನ್ನ ವಿಶ್ವಾಸಿ ದಾಸರಿಂದ ಈ ಫಿತ್ನಾವನ್ನು ದೂರಮಾಡು ಮತ್ತು ಈ ವಿಪತ್ತನ್ನು ಅವರಿಂದ ನಿವಾರಿಸು, ಅವರು ನಿನ್ನ ಆರಾಧನೆಯನ್ನು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಮಾಡಲಿ».
ಅವರು ಹೀಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ತಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಸ್ಥಳದೊಳಗೆ ಇದ್ದರು. ಆಗ ಕಾವಲುಗಾರರು ಬಂದು ಅವರನ್ನು ಮುಖ ನೆಲಕ್ಕೆ ತಾಗುವಂತೆ ಸಾಷ್ಟಾಂಗದಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು, ಅಳುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಾಹನಿಗೆ ಮೊರೆಯಿಡುವುದನ್ನು ಕಂಡರು. ಅವರು, «ರಾಜನ ಆಜ್ಞೆಗೆ ವಿಧೇಯರಾಗಲು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಏನು ತಡೆದಿದೆ? ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೊರಡಿ» ಎಂದರು.
ಯುವಕರು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟರು. ಕಾವಲುಗಾರರು ಅವರ ವಿಷಯವನ್ನು ದಕ್ಯಾನೂಸ್‌ಗೆ ತಿಳಿಸಿ, «ನಿನ್ನ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಬಲಿ ಕೊಡಲು ನೀನು ಜನರನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯ; ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಮನೆಯವರೇ ಆದ ಈ ಯುವಕರು ನಿನ್ನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ, ನಿನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಉಲ್ಲಂಘಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ!» ಎಂದರು.
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಅವನು ಅವರನ್ನು ಕರೆತರಲು ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಅವರನ್ನು ಕರೆತಂದಾಗ, ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಕಣ್ಣೀರು ಹರಿಯುತ್ತಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅವರ ಮುಖಗಳು ಧೂಳಿನಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದ್ದವು. ಅವನು ಅವರಿಗೆ, «ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಆರಾಧಿಸಲ್ಪಡುವ ನಮ್ಮ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಬಲಿ ಕೊಡುವುದರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ನಗರದ ನಾಯಕರಿಗೆ ಮಾದರಿಯಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ತಡೆದದ್ದೇನು? ನಿಮಗೆ ಎರಡು ಆಯ್ಕೆಗಳಿವೆ: ನಮ್ಮ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಬಲಿ ಕೊಡಿ, ಇಲ್ಲವೇ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ» ಎಂದನು.
ಅವರಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯನಾದ ಮಕ್ಸಲ್ಮೀನಾ ಹೇಳಿದನು: «ಆಕಾಶಗಳನ್ನೂ ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ತನ್ನ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ತುಂಬಿಸಿರುವ ಒಬ್ಬನೇ ದೇವರು ನಮಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ಹೊರತು ನಾವು ಎಂದಿಗೂ ಬೇರೆ ದೇವರನ್ನು ಕರೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಹೃದಯದಿಂದ ಪರಿಶುದ್ಧವಾಗಿ ಸದಾ ಅವನನ್ನೇ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇವೆ, ಅವನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಕೊಂಡಾಡುತ್ತೇವೆ ಮತ್ತು ಅವನ ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನು ಘೋಷಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ಅವನನ್ನೇ ಆರಾಧಿಸುತ್ತೇವೆ; ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ಒಳಿತನ್ನು ಅವನಲ್ಲಿಯೇ ಬೇಡುತ್ತೇವೆ.
ಸುಳ್ಳು ದೇವರುಗಳನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಆರಾಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಿನಗೆ ತೋಚಿದಂತೆ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಮಾಡು». ಮಕ್ಸಲ್ಮೀನನ ಸಂಗಾತಿಗಳೂ ದಕ್ಯಾನೂಸ್‌ಗೆ ಇದೇ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
ಅವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಅವರ ಮೇಲಿದ್ದ ಗಣ್ಯರ ಉಡುಪುಗಳನ್ನು ತೆಗೆಸುವಂತೆ ಅವನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು. ಬಳಿಕ, «ನಿಮ್ಮ ವಿಚಾರವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾನು ಸಮಯ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ನಿಮಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ವಿಧಿಸುವೆನೆಂದು ಮಾತುಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ; ಅದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ನೀವು ಇನ್ನೂ ಎಳೆಯ ವಯಸ್ಸಿನ ಯುವಕರಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ತಕ್ಷಣವೇ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ನನಗೆ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲ.
ನಿಮಗೆ ಒಂದು ಅವಧಿ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ; ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿ, ನಿಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಿರಿ» ಎಂದನು. ಅವರು ಧರಿಸಿದ್ದ ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ಬೆಳ್ಳಿಯ ಆಭರಣಗಳನ್ನು ತೆಗೆಸುವಂತೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿ, ಅವರನ್ನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು.
ದಕ್ಯಾನೂಸ್ ತಮ್ಮ ನಗರದಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದ ಇನ್ನೊಂದು ನಗರಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಕೆಲವು ಕೆಲಸಗಳಿಗಾಗಿ ಹೊರಟನು. ಅವನು ಹೊರಟಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಯುವಕರು, ಅವನು ಹಿಂದಿರುಗಿ ಬಂದಾಗ ತಮ್ಮನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂದು ಹೆದರಿದರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಸಮಾಲೋಚಿಸಿ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಮನೆಯಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಣ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಅದರಲ್ಲಿ ಕೆಲವನ್ನು ದಾನಮಾಡಿ, ಉಳಿದ ಹಣವನ್ನು ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದರು. ನಂತರ ನಗರದ ಸಮೀಪದ «ಬಖ್ಲೂಸ್» ಎಂಬ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿದ್ದ ಗುಹೆಗೆ ಹೋಗಿ, ದಕ್ಯಾನೂಸ್ ಮರಳುವವರೆಗೆ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಲ್ಲಾಹನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವುದೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು.
ಅವನು ಮರಳಿದಾಗ, ಅವನ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಅವನು ತಮಗೆ ಬೇಕಾದದ್ದನ್ನು ಮಾಡಲಿ ಎಂದುಕೊಂಡರು.
ಅವರಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ತಂದೆಯ ಮನೆಯಿಂದ ಹಣ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಅದರಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪವನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದರು. ಉಳಿದ ಹಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೊರಟಾಗ, ಅವರೊಂದಿಗಿದ್ದ ಒಂದು ನಾಯಿಯೂ ಅವರನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿತು. ಅವರು ಆ ಗುಹೆಯನ್ನು ತಲುಪಿ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದರು. ಕಅಬ್ ಅಲ್-ಅಹ್ಬಾರ್ ಹೇಳಿದರು: ಅವರು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಾಯಿಯನ್ನು ಕಂಡರು.
ಅದು ಅವರ ಹಿಂದೆ ಬಂದಾಗ ಅವರು ಅದನ್ನು ಓಡಿಸಿದರು. ಅದು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹೀಗೆಯೇ ಮಾಡಿದಾಗ, ನಾಯಿ ಅವರಿಗೆ, «ಜನರೇ, ನೀವು ನನ್ನಿಂದ ಏನು ಬಯಸುತ್ತೀರಿ? ನನ್ನಿಂದ ಭಯಪಡಬೇಡಿ. ಅಲ್ಲಾಹನ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರನ್ನು ನಾನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತೇನೆ. ನೀವು ಮಲಗಿ; ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಾವಲು ಕಾಯುತ್ತೇನೆ» ಎಂದಿತು.
ಇಬ್ನ್ ಅಬ್ಬಾಸ್ ಹೇಳಿದರು: ಅವರು ರಾತ್ರಿ ದಕ್ಯಾನೂಸ್‌ನಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಓಡಿಹೋದರು. ಅವರು ಏಳು ಮಂದಿ; ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಾಯಿಯೊಂದಿದ್ದ ಕುರಿಗಾಹಿಯನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದರು. ಆ ಕುರಿಗಾಹಿ ಅವರ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ ಅವರೊಡನೆ ಬಂದನು; ಅವನ ನಾಯಿಯೂ ಅವರ ಹಿಂದೆ ಹೋಯಿತು. ಅವರು ಊರಿನಿಂದ ಹೊರಟು, ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದ್ದ ಗುಹೆಗೆ ಹೋದರು.
ಇಬ್ನ್ ಇಸ್ಹಾಕ್ ಹೇಳಿದರು: ಅವರು ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದು, ಅಲ್ಲಾಹನ ಸಂತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾ ನಮಾಝ್, ಉಪವಾಸ, ಅಲ್ಲಾಹನ ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನು ಘೋಷಿಸುವುದು, ಅವನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಕೊಂಡಾಡುವುದು ಮತ್ತು ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವುದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ತಮ್ಮ ಹಣದ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು «ತಮ್ಲೀಖಾ» ಎಂಬ ಯುವಕನಿಗೆ ವಹಿಸಿದರು. ಅವನು ಅವರಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರ ಮತ್ತು ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದನು. ನಗರದಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ಗುಟ್ಟಾಗಿ ಖರೀದಿಸಿ ತರುತ್ತಿದ್ದನು.
ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವಾಗ ತನ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಸುಂದರ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು, ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುವ ಬಡವರ ಉಡುಪಿನಂತಿದ್ದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ನಂತರ ಅವರ ಹಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಪಾನೀಯಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನನ್ನಾಗಲಿ, ಅವನ ಸಂಗಾತಿಗಳನ್ನಾಗಲಿ ಯಾರಾದರೂ ವಿಚಾರಿಸಿದ್ದಾರೆಯೇ ಎಂದು ಸುದ್ದಿಯನ್ನೂ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಬಳಿಕ ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಿದ್ದನು.
ಅವರು ಹೀಗೆಯೇ ಸ್ವಲ್ಪಕಾಲ ಇದ್ದರು. ನಂತರ ದಕ್ಯಾನೂಸ್ ನಗರಕ್ಕೆ ಮರಳಿ, ಅಲ್ಲಿನ ಪ್ರಮುಖರಿಗೆ ಸುಳ್ಳು ದೇವರುಗಳಿಗೆ ಬಲಿ ಕೊಡಲು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು. ಇದರಿಂದ ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳು ಭಯಭೀತರಾದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತಮ್ಲೀಖಾ ನಗರದಲ್ಲಿದ್ದು, ತನ್ನ ಸಂಗಾತಿಗಳಿಗಾಗಿ ಆಹಾರ ಖರೀದಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಅವನು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುವಾಗ ಅಳುತ್ತಿದ್ದನು; ಅವನ ಬಳಿ ಸ್ವಲ್ಪವೇ ಆಹಾರವಿತ್ತು. ಆ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಗಾರ ನಗರಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ, ತಮ್ಮನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ ನಗರದ ಗಣ್ಯರೊಡನೆ ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು. ಅವರು ಭಯಗೊಂಡು, ಸಾಷ್ಟಾಂಗವೆರಗಿ, ಅಲ್ಲಾಹನಿಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ, ವಿನಯದಿಂದ ಮೊರೆಯಿಟ್ಟು, ಫಿತ್ನಾದಿಂದ ರಕ್ಷಣೆ ಬೇಡಿದರು. ಬಳಿಕ ತಮ್ಲೀಖಾ ಅವರಿಗೆ, «ನನ್ನ ಸಹೋದರರೇ, ತಲೆ ಎತ್ತಿ, ಊಟ ಮಾಡಿ, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿನ ಮೇಲೆ ಭರವಸೆ ಇಡಿ» ಎಂದನು.
ಅವರು ತಲೆ ಎತ್ತಿದಾಗ, ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಕಣ್ಣೀರು ಹರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅವರು ಊಟ ಮಾಡಿದರು. ಆಗ ಸೂರ್ಯ ಮುಳುಗುತ್ತಿತ್ತು. ನಂತರ ಕುಳಿತು ಮಾತನಾಡಿದರು, ಪರಸ್ಪರ ಕಲಿತದ್ದನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡರು ಮತ್ತು ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಉಪದೇಶಿಸಿದರು. ಅವರು ಹೀಗೆ ಇದ್ದಾಗ, ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಾಹನು ಅವರ ಕಿವಿಗಳಿಗೆ ನಿದ್ರೆಯನ್ನು ಆವರಿಸಿದನು.
ಅವರ ನಾಯಿ ಗುಹೆಯ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮುಂಗಾಲುಗಳನ್ನು ಚಾಚಿಕೊಂಡಿತ್ತು; ಅದಕ್ಕೂ ಅವರಿಗಾದದ್ದೇ ಆಯಿತು. ಅವರು ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳು ಮತ್ತು ದೃಢನಂಬಿಕೆಯುಳ್ಳವರಾಗಿದ್ದರು; ಅವರ ಆಹಾರವು ಅವರ ತಲೆಯ ಬಳಿಯೇ ಇತ್ತು.
ಮರುದಿನ ದಕ್ಯಾನೂಸ್ ಅವರಿಗೆ ಕಾಣೆಯಾಗಿರುವುದು ತಿಳಿದು, ಹುಡುಕಿದರೂ ಅವರನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ತನ್ನ ಕೆಲವು ಸಹಚರರಿಗೆ, «ಈ ಯುವಕರು ಹೋಗಿಹೋದದ್ದು ನನಗೆ ಬೇಸರ ತಂದಿದೆ. ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ತಪ್ಪಾಗಿ ತಿಳಿದು, ಅವರಿಗೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೋಪವಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದಿರಬಹುದು. ಅವರು ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಟ್ಟು ನನ್ನ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದರೆ, ಅವರನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುವ ಉದ್ದೇಶ ನನಗಿರಲಿಲ್ಲ» ಎಂದನು.
ನಗರದ ಗಣ್ಯರು, «ಪಾಪಿ, ದಂಗೆಕೋರ ಮತ್ತು ಅವಿಧೇಯರಾದ ಜನರಿಗೆ ಕರುಣೆ ತೋರುವ ಅರ್ಹತೆ ನಿನಗಿಲ್ಲ. ನೀನು ಅವರಿಗೆ ಒಂದು ಗಡುವು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಆ ಗಡುವಿನೊಳಗೆ ಅವರು ಮರಳಬಹುದಿತ್ತು; ಆದರೆ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡಲಿಲ್ಲ» ಎಂದರು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕೋಪಗೊಂಡನು. ನಂತರ ಅವರ ತಂದೆಯರನ್ನು ಕರೆತರಲು ಕಳುಹಿಸಿ, ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ವಿಚಾರಿಸಿದನು: «ನನಗೆ ಅವಿಧೇಯರಾದ ನಿಮ್ಮ ದಂಗೆಕೋರ ಪುತ್ರರು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾರೆಂದು ತಿಳಿಸಿ».
ಅವರು, «ನಾವು ನಿನಗೆ ಅವಿಧೇಯರಾಗಿಲ್ಲ. ಓಡಿಹೋದ ಆ ದಂಗೆಕೋರರಿಗಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಏಕೆ ಕೊಲ್ಲಬೇಕು? ಅವರು ನಮ್ಮ ಹಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನಗರದ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಖರ್ಚುಮಾಡಿ, ನಂತರ ‘ಬಖ್ಲೂಸ್’ ಎಂಬ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿಹೋದರು» ಎಂದರು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ಅವನು ಅವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಟ್ಟನು.
ಯುವಕರ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಅಲ್ಲಾಹನು ಅವನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಗುಹೆಯನ್ನು ಮುಚ್ಚುವಂತೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸುವುದನ್ನು ಹಾಕಿದನು. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಾಹನು ಅವರನ್ನು ಗೌರವಿಸಲು, ಅವರ ನಂತರ ಬರುವ ಜನಾಂಗಕ್ಕೆ ಅವರನ್ನು ಒಂದು ನಿದರ್ಶನವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲು ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ಅಂತ್ಯಕಾಲವು ಬರಲಿದೆ, ಅಲ್ಲಾಹನು ಸಮಾಧಿಗಳಲ್ಲಿರುವವರನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುವನು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಲು ಬಯಸಿದ್ದನು. ಆದ್ದರಿಂದ ದಕ್ಯಾನೂಸ್ ಗುಹೆಯನ್ನು ಮುಚ್ಚುವಂತೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿ, «ಅವರು ಗುಹೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಇರಲಿ; ಹಸಿವು ಮತ್ತು ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಸಾಯಲಿ.
ಅವರು ಆಯ್ದ ಗುಹೆಯೇ ಅವರ ಸಮಾಧಿಯಾಗಲಿ» ಎಂದನು. ಅವರು ಎಚ್ಚರವಾಗಿದ್ದು, ತಮಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆಂದು ಅವನು ಭಾವಿಸಿದ್ದನು. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಾಹನು ಅವರ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ನಿದ್ರೆಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದನು. ಅವರ ನಾಯಿಯು ಗುಹೆಯ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಮುಂಗಾಲುಗಳನ್ನು ಚಾಚಿಕೊಂಡಿತ್ತು.
ಅವರ ಮೇಲೂ ಅವರ ನಾಯಿಯ ಮೇಲೂ ನಿದ್ರೆಯ ಸ್ಥಿತಿ ಆವರಿಸಿತ್ತು; ಅವರು ಬಲ ಮತ್ತು ಎಡಕ್ಕೆ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದರು.
ನಂತರ ದಕ್ಯಾನೂಸ್ ರಾಜನ ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಗುಟ್ಟಾಗಿಟ್ಟಿದ್ದ ಇಬ್ಬರು ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳು, «ಯಂದರೋಸ್» ಮತ್ತು «ರೋನಾಸ್», ಆ ಯುವಕರ ಕಥೆ, ವಂಶಾವಳಿ, ಹೆಸರುಗಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಸುದ್ದಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸೀಸದ ಫಲಕವೊಂದರಲ್ಲಿ ಬರೆದು, ತಾಮ್ರದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯೊಳಗೆ ಇಟ್ಟು, ಆ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಡದೊಳಗೆ ಹೂತುಹಾಕಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಅವರಿಬ್ಬರು, «ಬಹುಶಃ ಅಂತ್ಯಕಾಲದ ಮೊದಲು ಅಲ್ಲಾಹನು ಈ ಯುವಕರನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳ ಗುಂಪನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಉಂಟುಮಾಡಬಹುದು. ಈ ಬರಹವನ್ನು ಓದುವವರು ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲಿ» ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಅವರು ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿ, ಅದರ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟಡ ನಿರ್ಮಿಸಿದರು.
ದಕ್ಯಾನೂಸ್ ತನ್ನ ಕಾಲದವರೆಗೆ ರಾಜ್ಯಭಾರ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಮರಣಹೊಂದಿದನು. ಅವನ ಜನರೂ ಸತ್ತರು; ಅವರ ನಂತರ ಅನೇಕ ತಲೆಮಾರುಗಳು ಕಳೆದವು, ರಾಜರ ನಂತರ ರಾಜರು ಬಂದರು.
ಉಬೈದ್ ಇಬ್ನ್ ಉಮೈರ್ ಹೇಳಿದರು: ಗುಹೆಯ ಸಂಗಾತಿಗಳು ಕುತ್ತಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಹಾರ ಮತ್ತು ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಬಳೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ, ಉದ್ದನೆಯ ಕೂದಲಿನ ಯುವಕರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರೊಡನೆ ಬೇಟೆಯ ನಾಯಿಯೂ ಇತ್ತು. ಅವರು ತಮ್ಮ ಮಹಾ ಹಬ್ಬದ ದಿನದಂದು ವೈಭವದ ಉಡುಗೆ ತೊಟ್ಟು, ಭವ್ಯ ಮೆರವಣಿಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟರು. ಅವರು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಿದ್ದ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ತಮ್ಮೊಡನೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು.
ಆ ಯುವಕರ ಹೃದಯಗಳಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಾಹನು ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಹಾಕಿದ್ದನು. ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ರಾಜನ ಮಂತ್ರಿಯಾಗಿದ್ದನು. ಅವರು ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳಾದರೂ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಗುಟ್ಟಾಗಿಟ್ಟರು. ಅವರು ತಮ್ಮೊಳಗೆ, «ಈ ಜನರ ನಡುವೆ ಇದ್ದರೆ, ಅವರ ಅಪರಾಧಕ್ಕಾಗಿ ನಮಗೂ ಶಿಕ್ಷೆ ತಗುಲಬಹುದು.
ಇವರಿಂದ ಹೊರಟುಹೋಗೋಣ» ಎಂದುಕೊಂಡರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಯುವಕ ಹೊರಟು ಒಂದು ಮರದ ನೆರಳಿನ ಬಳಿ ಕುಳಿತನು. ನಂತರ ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಹೊರಬಂದು, ಅವನನ್ನು ಒಬ್ಬನೇ ಕುಳಿತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು. ಅವನು ತನ್ನ ಸಂಗಾತಿಯೂ ತನ್ನಂತೆಯೇ ಇರಬಹುದೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು; ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಲಿಲ್ಲ.
ಬಳಿಕ ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ಬಂದನು; ಎಲ್ಲರೂ ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಸೇರಿದರು. «ನಿಮ್ಮನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿದ್ದು ಏನು?» ಎಂದು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಕೇಳಿದರು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತನ್ನ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಸಂಗಾತಿಯಿಂದಲೂ ಗುಟ್ಟಾಗಿಟ್ಟಿದ್ದರು; ಏಕೆಂದರೆ ತಮಗೆ ಅಪಾಯವಾಗಬಹುದೆಂದು ಭಯಪಟ್ಟಿದ್ದರು.
ಆಗ ಅವರು, «ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಯುವಕನು ಒಬ್ಬ ಸಂಗಾತಿಯೊಡನೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಹೋಗಿ, ತನ್ನ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಲಿ» ಎಂದರು. ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ತಾವೆಲ್ಲರೂ ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳೆಂದು ತಿಳಿದುಕೊಂಡರು. ಅವರ ಹತ್ತಿರ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗುಹೆಯಿತ್ತು. ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು, «ಗುಹೆಯ ಕಡೆಗೆ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆಯಿರಿ; ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಭು ತನ್ನ ಕರುಣೆಯನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಹರಡುವನು» ಎಂದರು.
ಬೇಟೆಯ ನಾಯಿಯೊಡನೆ ಅವರು ಗುಹೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಅವರು ಮುನ್ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಿದ್ರಿಸಿದರು; ಇನ್ನೂ ಒಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಹೆಚ್ಚಾದವು. ಅವರ ಜನರು ಅವರನ್ನು ಕಾಣದೆ ಹುಡುಕಿದರು; ಆದರೆ ಅಲ್ಲಾಹನು ಅವರಿಗೆ ಅವರ ಕುರುಹುಗಳನ್ನೂ ಗುಹೆಯನ್ನೂ ಕಾಣದಂತೆ ಮಾಡಿದನು. ಆಗ ಜನರು ಅವರ ಹೆಸರು ಮತ್ತು ವಂಶಾವಳಿಯನ್ನು ಒಂದು ಫಲಕದಲ್ಲಿ ಬರೆದರು: «ಅಮೂಕ, ಅಮೂಕ ಮತ್ತು ಅಮೂಕರು ನಮ್ಮ ರಾಜರ ಪುತ್ರರು.
ಅಮೂಕನ ಮಗ ಅಮೂಕನ ಆಳ್ವಿಕೆಯ ಅಮೂಕ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ, ಅಮೂಕ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಅವರು ಕಾಣೆಯಾಗಿದ್ದಾರೆ». ಆ ಫಲಕವನ್ನು ರಾಜನ ಖಜಾನೆಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, «ಇದಕ್ಕೆ ಮುಂದೆ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಸಂಗತಿ ಸಂಭವಿಸಲಿದೆ» ಎಂದರು. ಆ ರಾಜನು ಮರಣಹೊಂದಿದನು; ಅವನ ನಂತರ ತಲೆಮಾರುಗಳು ಬಂದವು.
ವಹಬ್ ಇಬ್ನ್ ಮುನಬ್ಬಿಹ್ ಹೇಳಿದರು: ಈಸಾ (عليه السلام) ಅವರ ಹವಾರಿಯರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ಗುಹೆಯ ಸಂಗಾತಿಗಳಿದ್ದ ನಗರಕ್ಕೆ ಬಂದರು. ಅವರು ನಗರವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಬಯಸಿದಾಗ, ಅದರ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಗ್ರಹವಿದೆ, ಅದರ ಮುಂದೆ ಸಾಷ್ಟಾಂಗವೆರಗದೆ ಯಾರೂ ಒಳಗೆ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಸಲಾಯಿತು. ಅವರು ಅದರೊಳಗೆ ಹೋಗಲು ಇಷ್ಟಪಡಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಗರದ ಸಮೀಪದ ಸ್ನಾನಗೃಹಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಅದರ ಮಾಲೀಕನಿಗಾಗಿ ಕೂಲಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡತೊಡಗಿದರು.
ಆ ಹವಾರಿಯು ಸ್ನಾನಗೃಹಕ್ಕೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಸಮೃದ್ಧಿ ಕಂಡುಬಂದಿತು. ನಗರದ ಯುವಕರು ಅವನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿದರು. ಅವನು ಅವರಿಗೆ ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನೂ ಪರಲೋಕದ ವಿಷಯಗಳನ್ನೂ ತಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದನು; ಅವರು ಅವನ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ವಾಸವಿಟ್ಟು, ಅವನು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಸತ್ಯವೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. ಅವನು ಸ್ನಾನಗೃಹದ ಮಾಲೀಕನೊಡನೆ, «ರಾತ್ರಿ ನನಗೆ ಸೇರಿದ್ದು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ನಡುವೆ ಯಾರೂ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಬಾರದು» ಎಂದು ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದನು.
ಅವನು ಹೀಗೆಯೇ ಇದ್ದಾಗ, ರಾಜನ ಮಗನು ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಸ್ನಾನಗೃಹಕ್ಕೆ ಬಂದನು. ಹವಾರಿಯು ಅವನನ್ನು ಗದರಿಸಿ, «ನೀನು ರಾಜನ ಮಗನಾಗಿದ್ದೂ, ಇವಳೊಡನೆ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತೀಯಾ?» ಎಂದನು. ರಾಜಕುಮಾರನು ನಾಚಿಕೊಂಡು ಹೊರಟುಹೋದನು. ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬಂದಾಗಲೂ ಹವಾರಿಯು ಅದೇ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
ರಾಜಕುಮಾರನು ಅವನನ್ನು ಬೈದು, ಕಡೆಗಣಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಇಬ್ಬರೂ ಸ್ನಾನಗೃಹದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಸತ್ತರು. ರಾಜನಿಗೆ ಸುದ್ದಿ ತಲುಪಿತು: «ಸ್ನಾನಗೃಹದ ಮಾಲೀಕನು ನಿನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಕೊಂದಿದ್ದಾನೆ». ಅವನು ಹವಾರಿಯನನ್ನು ಹುಡುಕಿಸಿದರೂ ಅವನನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಾಗಲಿಲ್ಲ; ಅವನು ಓಡಿಹೋದನು.
«ಅವನೊಡನೆ ಯಾರಿದ್ದರು?» ಎಂದು ರಾಜನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಆ ಯುವಕರ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು. ಅವರನ್ನು ಹುಡುಕಿದರು; ಅವರು ನಗರದಿಂದ ಹೊರಟು, ತಮ್ಮಂತೆಯೇ ವಿಶ್ವಾಸವಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಸಂಗಾತಿಯನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದರು. ಅವನು ನಾಯಿಯೊಡನೆ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟನು. ರಾತ್ರಿ ಅವರನ್ನು ಆವರಿಸಿದಾಗ ಅವರು ಗುಹೆಗೆ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದರು.
«ಅಲ್ಲಾಹನು ಇಚ್ಛಿಸಿದರೆ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ನಂತರ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸೋಣ» ಎಂದರು. ಅಲ್ಲಾಹನು ಅವರ ಕಿವಿಗಳಿಗೆ ನಿದ್ರೆಯನ್ನು ಆವರಿಸಿದನು. ರಾಜನು ತನ್ನ ಜನರೊಂದಿಗೆ ಅವರನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಬಂದು, ಕೊನೆಗೆ ಅವರನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡನು. ಅವರು ಗುಹೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗ, ಒಬ್ಬನಿಗೂ ಒಳಗೆ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಷ್ಟು ಭಯಭೀತರಾದರು.
ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು, «ನಾನು ಅವರನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದ್ದರೆ, ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದೆಯೇ?» ಎಂದು ರಾಜನನ್ನು ಕೇಳಿದನು. «ಹೌದು» ಎಂದು ಅವನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು. ಆಗ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ, «ಹಾಗಾದರೆ ಗುಹೆಯ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ, ಅವರ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟಡ ನಿರ್ಮಿಸು» ಎಂದನು. ಹೀಗೆ ಅವರು ಗುಹೆಯ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದರು.
ಬಳಿಕ ಮಳೆಯು ಬಂದಾಗ ಒಬ್ಬ ಕುರಿಗಾಹಿ ಗುಹೆಯ ಬಳಿ ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡನು. «ಈ ಗುಹೆಯನ್ನು ತೆರೆದು, ನನ್ನ ಕುರಿಗಳನ್ನು ಮಳೆಯಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲು ಒಳಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದರೆ ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು» ಎಂದು ಅವನು ಯೋಚಿಸಿದನು. ಅವನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾ ಗುಹೆಯನ್ನು ತೆರೆದನು. ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಅಲ್ಲಾಹನು ಅವರ ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ಮರಳಿ ನೀಡಿದನು.
ಮುಹಮ್ಮದ್ ಇಬ್ನ್ ಇಸ್ಹಾಕ್ ಹೇಳಿದರು: ನಂತರ ಆ ಪ್ರದೇಶದ ಜನರ ಮೇಲೆ «ಬೀದ್ರೂಸ್» ಎಂಬ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ರಾಜನು ಆಳಿದನು. ಅವನು ಅರವತ್ತೆಂಟು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಆಳಿದನು. ಅವನ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಜನರು ಹಲವು ಗುಂಪುಗಳಾಗಿ ವಿಭಜಿತರಾದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಅಲ್ಲಾಹನಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವಿಟ್ಟು, ಅಂತ್ಯಕಾಲವು ಸತ್ಯವೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದರು; ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಅದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು.
ಇದರಿಂದ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ರಾಜನು ತುಂಬಾ ದುಃಖಿತನಾದನು. ಸತ್ಯನಿಷೇಧಿಗಳು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ, ಸತ್ಯವಂತರ ಮೇಲೆ ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಪಡೆಯುವುದನ್ನೂ, «ಇಹಲೋಕದ ಜೀವನವೊಂದೇ ಇದೆ; ಆತ್ಮಗಳು ಮಾತ್ರ ಪುನರುತ್ಥಾನಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ, ದೇಹಗಳು ಎಬ್ಬಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ» ಎಂದು ಹೇಳುವುದನ್ನೂ ಕಂಡು ಅವನು ಅಳುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಾಹನಿಗೆ ಮೊರೆಯಿಟ್ಟನು. ಜನರಲ್ಲಿ ಒಳಿತಿನ ನಾಯಕರಾಗಿರಬಹುದೆಂದು ಭಾವಿಸಿದವರನ್ನು ತನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಕರೆಸಿದನು; ಆದರೆ ಅವರೂ ಅಂತ್ಯಕಾಲವನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದರು. ಅವರು ಜನರನ್ನು ಸತ್ಯದಿಂದಲೂ ಹವಾರಿಯರ ಧರ್ಮದಿಂದಲೂ ದೂರಮಾಡುವ ಹಂತಕ್ಕೆ ಬಂದರು.
ಇದನ್ನು ಕಂಡ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ರಾಜನು ತನ್ನ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಹೋಗಿ, ಬಾಗಿಲು ಮುಚ್ಚಿ, ಕೂದಲಿನ ಉಡುಪನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಅದರ ಕೆಳಗೆ ಬೂದಿಯನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಅದರ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತನು. ಅವನು ಹಗಲಿರುಳು ಬಹುಕಾಲ ಅಲ್ಲಾಹನಿಗೆ ಮೊರೆಯಿಡುತ್ತಾ ಅಳುತ್ತಿದ್ದನು: «ನನ್ನ ಪ್ರಭುವೇ, ಇವರು ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೀನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೀಯ. ಅವರಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುವ ಒಂದು ನಿದರ್ಶನವನ್ನು ಕಳುಹಿಸು». ನಂತರ ಕರುಣಾಮಯಿಯೂ ದಯಾಳುವೂ ಆದ ಅಲ್ಲಾಹನು, ತನ್ನ ದಾಸರ ನಾಶವನ್ನು ಇಷ್ಟಪಡದೆ, ಗುಹೆಯ ಸಂಗಾತಿಗಳನ್ನು ಹೊರತಂದು, ಅವರ ಕಥೆಯನ್ನು ಜನರಿಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಲು ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ಜನರಿಗೆ ಒಂದು ನಿದರ್ಶನ ಹಾಗೂ ಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲು ಬಯಸಿದನು; ಇದರಿಂದ ಅಂತ್ಯಕಾಲವು ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ಬರಲಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲಿ.
ಅವನು ತನ್ನ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ದಾಸ ಬೀದ್ರೂಸ್‌ನ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿ, ಅವನ ಮೇಲಿನ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲು ಬಯಸಿದನು. ಗುಹೆಯಿದ್ದ ಆ ಪ್ರದೇಶದ «ಔಲಿಯಾನೂಸ್» ಎಂಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಗುಹೆಯ ಬಾಯಲ್ಲಿ இருந்த ಕಟ್ಟಡವನ್ನು ಕೆಡವಿ, அதன் ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ತನ್ನ ಕುರಿಗಳಿಗೆ ಕೊಟ್ಟಿಗೆ ಕಟ್ಟಬೇಕೆಂಬ எண்ணವನ್ನು ಅಲ್ಲಾಹನು ಹಾಕಿದನು. ಅವನು ಇಬ್ಬರು ಯುವಕರನ್ನು ಕೂಲಿಗೆ ನೇಮಿಸಿದನು. ಅವರು ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ಕೊಟ್ಟಿಗೆ ಕಟ್ಟತೊಡಗಿದರು.
ಗುಹೆಯ ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿದ್ದುದನ್ನು ತೆಗೆದಾಗ, ಗುಹೆಯ ಪ್ರವೇಶದ್ವಾರ ತೆರೆದಿತು. ಅಲ್ಲಾಹನು ಭಯದ ಮೂಲಕ ಜನರನ್ನು ಅವರಿಂದ ದೂರವಿಟ್ಟನು. ಗುಹೆಯ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದಾಗ, ಅಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಒಡೆಯನೂ ಮೃತರನ್ನು ಜೀವಂತಗೊಳಿಸುವವನೂ ಆದ ಅಲ್ಲಾಹನು, ಆ ಯುವಕರು ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ಎದ್ದು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು. ಅವರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕುಳಿತಿದ್ದರು; ಅವರ ಮುಖಗಳು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸುಗಳು ಸಂತೃಪ್ತವಾಗಿದ್ದವು.
ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಸಲಾಂ ಹೇಳಿದರು. ಹಿಂದಿನ ರಾತ್ರಿ ನಿದ್ರಿಸಿ, ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದಂತೆ ಅವರಿಗೆ ಭಾಸವಾಯಿತು. ನಂತರ ಅವರು ನಮಾಝ್‌ಗೆ ಎದ್ದು, ತಾವು ಹಿಂದೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ನಮಾಝ್ ಮಾಡಿದರು. ತಮ್ಮ ಮುಖದಲ್ಲಾಗಲಿ ಮೈಬಣ್ಣದಲ್ಲಾಗಲಿ ವಿಚಿತ್ರವಾದದ್ದೇನನ್ನೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ; ನಿದ್ರೆಗೆ ಮೊದಲು ಹೇಗಿದ್ದರೋ ಹಾಗೆಯೇ ಇದ್ದರು.
ದಕ್ಯಾನೂಸ್ ತಮ್ಮನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾನೆಂದು ಅವರು ಭಾವಿಸಿದ್ದರು. ನಮಾಝ್ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ, ತಮ್ಮ ಆಹಾರದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಹೊತ್ತಿದ್ದ ತಮ್ಲೀಖಾಗೆ, «ನಿನ್ನೆ ಸಂಜೆ ಆ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಗಾರನ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ವಿಷಯವಾಗಿ ಜನರು ಏನು ಹೇಳಿದರು ಎಂಬುದನ್ನು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸು» ಎಂದರು. ತಾವು ಎಂದಿನಂತೆ ಸ್ವಲ್ಪಕಾಲ ನಿದ್ರಿಸಿದ್ದೇವೆಂದು ಅವರು ಭಾವಿಸಿದ್ದರು; ಆದರೆ ತಾವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಿದ್ರಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ನಿದ್ರಿಸಿದ್ದೇವೆಂದು ಅವರಿಗೆ ಅನಿಸಿತು. ಆದ್ದರಿಂದ ಪರಸ್ಪರ, «ನಾವು ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ನಿದ್ರಿಸಿದ್ದೇವೆ?»
ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಂಡರು. ಕೆಲವರು, «ಒಂದು ದಿನ ಅಥವಾ ಅದರ ಒಂದು ಭಾಗ ನಿದ್ರಿಸಿದ್ದೇವೆ» ಎಂದರು. ಬಳಿಕ, «ನಾವು ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಇದ್ದೆವು ಎಂಬುದು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಭುವಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ತಿಳಿದಿದೆ» ಎಂದರು. ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಅದು ಅಲ್ಪ ಸಮಯವಾಗಿತ್ತು. ತಮ್ಲೀಖಾ ಅವರಿಗೆ, «ನಗರದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹುಡುಕಲಾಯಿತು; ಆದರೆ ನೀವು ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.
ಇಂದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕರೆತಂದು, ಸುಳ್ಳು ದೇವರುಗಳಿಗೆ ಬಲಿ ಕೊಡಲಾಗುವುದು ಅಥವಾ ಕೊಲ್ಲಲಾಗುವುದು» ಎಂದನು. ಆಗ ಮಕ್ಸಲ್ಮೀನಾ, «ನನ್ನ ಸಹೋದರರೇ, ನೀವು ಅಲ್ಲಾಹನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲಿದ್ದೀರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿ. ಅಲ್ಲಾಹನ ಶತ್ರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕರೆದಾಗ, ನಿಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸದ ನಂತರ ಸತ್ಯನಿಷೇಧಿಗಳಾಗಬೇಡಿ» ಎಂದನು. ನಂತರ ಅವರು ತಮ್ಲೀಖಾಗೆ, «ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ನಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ಏನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ದಕ್ಯಾನೂಸ್‌ನ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಏನು ಚರ್ಚೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೋ.
ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದಿರು; ಯಾರಿಗೂ ನೀನು ಕಾಣಬಾರದು. ನಮಗಾಗಿ ಆಹಾರವನ್ನು ತಂದುಕೊಡು. ನಾವು ತಂದಿದ್ದ ಆಹಾರಕ್ಕಿಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತರು; ನಮಗೆ ಹಸಿವಾಗಿದೆ» ಎಂದರು.
ತಮ್ಲೀಖಾ ಎಂದಿನಂತೆ ಮಾಡಿದನು. ತನ್ನ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು, ಗುರುತು ಮರೆಮಾಡಲು ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಉಡುಪುಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡನು; ಹಣವನ್ನೂ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು. ಗುಹೆಯ ಬಾಗಿಲಿನ ಬಳಿ ಹಾದುಹೋಗುವಾಗ, ಗುಹೆಯ ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಕಲ್ಲುಗಳು ತೆಗೆದುಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟನು; ಆದರೆ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಯೋಚಿಸದೆ ಮುಂದುವರಿದನು. ಯಾರಾದರೂ ತನ್ನನ್ನು ಗುರುತಿಸಬಹುದು ಎಂಬ ಭಯದಿಂದ, ಗುಟ್ಟಾಗಿ ನಗರದ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಂದನು.
ದಕ್ಯಾನೂಸ್ ಮತ್ತು ಅವನ ಜನರು ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮುನ್ನ ಮುನ್ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಸತ್ತಿದ್ದಾರೆಂಬುದು ಅವನಿಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ನಗರದ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಂದಾಗ, ಅದರ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಾಸವು ಪ್ರಾಬಲ್ಯ ಪಡೆದಾಗ ವಿಶ್ವಾಸಿಗಳಿಗಾಗಿ ಇಡಲಾಗಿದ್ದ ಗುರುತನ್ನು ಕಂಡನು. ಅದನ್ನು ಕಂಡು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟನು; ಗುಟ್ಟಾಗಿ ಅದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಬಲಕ್ಕೂ ಎಡಕ್ಕೂ ಕಣ್ಣಾಡಿಸಿದನು. ನಂತರ ಆ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಗರದ ಇನ್ನೊಂದು ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಹೋದನು; ಅಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಅದೇ ಗುರುதைக் கண்டನು.
அவನಿಗೆ இது ತಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದ ನಗರವೇ ಅಲ್ಲವೇನೋ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಉಂಟಾಯಿತು. ತಾನು ಹಿಂದೆಂದೂ ನೋಡದ ಅನೇಕ ಹೊಸ ಜನರನ್ನು ಕಂಡನು. ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಾ, ತಾನು ದಿಕ್ಕುತೋಚದಂತಾಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂದುಕೊಂಡನು. ನಂತರ ಬಂದಿದ್ದ ಬಾಗಿಲಿಗೇ ಹಿಂದಿರುಗಿ, ತನ್ನೊಳಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ, «ಇದೇನು?
ನಿನ್ನೆ ಸಂಜೆ ಮುಸ್ಲಿಮರು ಈ ಗುರುತನ್ನು ಮರೆಮಾಡಿ, ಗುಟ್ಟಾಗಿಟ್ಟಿದ್ದರು; ಇಂದು ಅದು ಬಹಿರಂಗವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಬಹುಶಃ ನಾನು ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇನೆಯೇ?» ಎಂದುಕೊಂಡನು. ತಾನು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂದು ಕಂಡಾಗ, ತನ್ನ ಮೇಲಂಗಿಯನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ನಗರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
ನಗರದ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯ ಮಧ್ಯೆ ನಡೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವಾಗ ಜನರು ಈಸಾ ಇಬ್ನ್ ಮರ್ಯಮ್ ಅವರ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಮಾಣ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಇನ್ನಷ್ಟು ಗೊಂದಲಗೊಂಡನು. ನಗರದ ಗೋಡೆಯೊಂದಕ್ಕೆ ಬೆನ್ನು ಒರಗಿಸಿಕೊಂಡು, «ಅಲ್ಲಾಹನಾಣೆ, ನನಗೆ ಏನೂ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನೆ ಸಂಜೆ ಈಸಾ ಇಬ್ನ್ ಮರ್ಯಮ್ ಅವರ ಹೆಸರನ್ನು ಹೇಳುವ ಯಾವ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನಾದರೂ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಕೊಲ್ಲಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು; ಆದರೆ ಇಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಅವರ ಹೆಸರನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಯಾರೂ ಭಯಪಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ಇದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದ ನಗರವಲ್ಲವೇನೋ.
ನಮ್ಮ ನಗರದ ಹತ್ತಿರ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿರುವ ಬೇರೆ ನಗರವೇ ಇಲ್ಲ» ಎಂದುಕೊಂಡನು. ಅವನು ದಿಕ್ಕುತೋಚದವನಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದಾಗ ಒಬ್ಬ ಯುವಕನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಿ, «ಯುವಕನೇ, ಈ ನಗರದ ಹೆಸರೇನು?» ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಅವನು, «ಇದರ ಹೆಸರು ಅಫ್ಸೂಸ್» ಎಂದನು. ತಮ್ಲೀಖಾ ತನ್ನೊಳಗೆ, «ಬಹುಶಃ ನನಗೆ ಏನೋ ಆಗಿದೆ, ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಕಳೆದುಹೋಗಿರಬಹುದು.
ಈ ನಗರದಲ್ಲಿ ಅವಮಾನಕ್ಕೊಳಗಾಗುವ ಅಥವಾ ಕೆಡುಕಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿ ನಾಶವಾಗುವ ಮೊದಲು ಇಲ್ಲಿಂದ ಬೇಗ ಹೊರಟುಹೋಗುವುದು ಒಳಿತು» ಎಂದುಕೊಂಡನು. ಬಳಿಕ ಅವನು ಚೇತರಿಸಿಕೊಂಡು, «ಜನರು ನನ್ನನ್ನು ಗಮನಿಸುವ ಮೊದಲು ನಗರದಿಂದ ಬೇಗ ಹೊರಟುಹೋದರೆ ನನಗೆ ಸುಲಭವಾಗುತ್ತದೆ» ಎಂದನು.
ಅವನು ಆಹಾರ ಮಾರುವವರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ತನ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಹಣವನ್ನು ಒಬ್ಬನಿಗೆ ನೀಡಿ, «ಈ ಹಣಕ್ಕೆ ನನಗೆ ಆಹಾರ ಮಾರಿರಿ» ಎಂದನು. ಅವನು ಹಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಅದರ ವಿನ್ಯಾಸ ಮತ್ತು ಮುದ್ರೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟನು. ನಂತರ ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಸಂಗಾತಿಯೊಬ್ಬನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು. ಅವನೂ ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟನು.
ಅವರು ಆ ಹಣವನ್ನು ಒಬ್ಬರಿಂದ ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು, ಆಶ್ಚರ್ಯಪಡುತ್ತಾ, ಪರಸ್ಪರ ಸಮಾಲೋಚಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು, «ಇವನು ಬಹುಕಾಲದ ಹಿಂದೆ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಹೂತಿಟ್ಟಿದ್ದ ನಿಧಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ» ಎಂದರು. ಅವರು ತನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಸಮಾಲೋಚಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ತಮ್ಲೀಖಾ ಬಹಳ ಭಯಪಟ್ಟನು. ಅವರು ತನ್ನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ದಕ್ಯಾನೂಸ್ ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದು ಅವನು ಭಾವಿಸಿದನು.
ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಬಂದು ಅವನನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿದರು. ಅವನು ಭಯದಿಂದ, «ನನ್ನ ಮೇಲೆ ದಯೆ ತೋರಿರಿ! ನೀವು ನನ್ನ ಹಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೀರಿ; ಅದನ್ನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲೇ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ. ನನಗೆ ನಿಮ್ಮ ಆಹಾರವೂ ಬೇಡ» ಎಂದನು. ಅವರು, «ಯುವಕನೇ, ನೀನು ಯಾರು? ನಿನ್ನ ವಿಷಯವೇನು? ನೀನು ಪುರಾತನ ನಿಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡಿರುವೆ; ಅದನ್ನು ನಮ್ಮಿಂದ ಮರೆಮಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯ.
ನಮ್ಮೊಡನೆ ಬಂದು ಅದನ್ನು ತೋರಿಸು; ಅದರಲ್ಲಿ ನಮಗೂ ಪಾಲು ಕೊಡು. ಹಾಗೆ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ, ನಿನ್ನನ್ನು ಅಧಿಕಾರಿಯ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತೇವೆ; ಅವನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಾನೆ» ಎಂದರು. ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ, ತಾನು ಭಯಪಟ್ಟಿದ್ದುದೆಲ್ಲ ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಂಭವಿಸಿದೆ ಎಂದುಕೊಂಡನು. ಅವರು, «ಯುವಕನೇ, ನೀನು ಕಂಡುಕೊಂಡದ್ದನ್ನು ಮರೆಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ» ಎಂದರು.
ತಮ್ಲೀಖಾಗೆ ಏನು ಹೇಳಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ; ಭಯದಿಂದ ಮಾತನಾಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಏನನ್ನೂ ಹೇಳದಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಅವರು ಅವನ ಮೇಲಂಗಿಯನ್ನು ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ಹಾಕಿ, ನಗರದ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು. ನಗರದ ಜನರಿಗೆ ಸುದ್ದಿ ತಿಳಿದು, «ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬಳಿ ನಿಧಿಯಿದೆ» ಎಂದು ಹೇಳಲಾಯಿತು. ಚಿಕ್ಕವರೂ ದೊಡ್ಡವರೂ ಸೇರಿ ಅವನನ್ನು ನೋಡತೊಡಗಿದರು.
ಅವರು, «ಅಲ್ಲಾಹನಾಣೆ, ಈ ಯುವಕನು ಈ ನಗರದವನಲ್ಲ. ನಾವು ಅವನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಎಂದೂ ನೋಡಿಲ್ಲ; ಅವನನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದೂ ಇಲ್ಲ» ಎಂದರು. ತಮ್ಲೀಖಾಗೆ ಏನು ಹೇಳಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ಮೌನವಾಗಿದ್ದನು. ತನ್ನ ತಂದೆಯೂ ಸಹೋದರರೂ ನಗರದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ, ತನ್ನ ವಂಶ ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಿಕರು ನಗರದ ಗಣ್ಯರಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದಾರೆ, ತಾನು ಇಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಅವರು ಬಂದು ತನ್ನನ್ನು ಬಿಡಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ಅವನು ದೃಢವಾಗಿ ನಂಬಿದ್ದನು.
ಅವನು ದಿಕ್ಕುತೋಚದವನಂತೆ ನಿಂತು, ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದ ಯಾರಾದರೂ ಬಂದು ತನ್ನನ್ನು ಅವರ ಕೈಯಿಂದ ಬಿಡಿಸುವುದನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಜನರು ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದು, ನಗರದ ವ್ಯವಹಾರಗಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಇಬ್ಬರು ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾದ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠರಾದ «ಅರಿಯೂಸ್» ಮತ್ತು «ತಂತಿಯೂಸ್» ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದರು. ಅವನನ್ನು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವಾಗ, ದಕ್ಯಾನೂಸ್ ಎಂಬ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯ ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆಂದು ತಮ್ಲೀಖಾ ಭಾವಿಸಿದನು. ಅವನು ಬಲಕ್ಕೂ ಎಡಕ್ಕೂ ನೋಡುತ್ತಾ ಇದ್ದನು. ಜನರು ಅವನನ್ನು ಹುಚ್ಚನಂತೆ ಹಾಸ್ಯಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ತಮ್ಲೀಖಾ ಅಳುತ್ತಾ, ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ದೇವರಾದ ಅಲ್ಲಾಹನಿಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ, «ಓ ಅಲ್ಲಾಹ್, ಈ ದಿನ ನನಗೆ ಸಹನೆಯನ್ನು ನೀಡು; ಈ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಗಾರನ ಎದುರು ನನ್ನನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಲು ನಿನ್ನ ಕಡೆಯಿಂದ ಆತ್ಮಬಲವನ್ನು ನನ್ನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸು» ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದನು. ತನ್ನೊಳಗೆ ಅಳುತ್ತಾ, «ನನ್ನನ್ನು ನನ್ನ ಸಹೋದರರಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅವರಿಗೆ ನಾನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು! ಅವರು ತಿಳಿದಿದ್ದರೆ, ನಮ್ಮೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಈ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಗಾರನ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿರುತ್ತಿದ್ದೆವು.
ನಾವು ಅಲ್ಲಾಹನನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಅವನೊಂದಿಗೆ ಯಾರನ್ನೂ ಪಾಲುದಾರರನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೆವು. ನನ್ನನ್ನು ಅವರಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ; ಅವರನ್ನು ಮತ್ತೆ ಎಂದಿಗೂ ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ, ಅವರೂ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ. ಬದುಕಿರುವಾಗಲೂ ಮರಣದ ನಂತರವೂ ನಾವು ಎಂದಿಗೂ ಬೇರ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದ್ದೆವು» ಎಂದನು. ತಮ್ಲೀಖಾ ತನ್ನ ಸಂಗಾತಿಗಳ ಬಳಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದಾಗ, ಅವರಿಗೆ ಈ ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸಿದನು.
ಹೀಗೆ ಅವನು ಧರ್ಮನಿಷ್ಠರಾದ ಅರಿಯೂಸ್ ಮತ್ತು ತಂತಿಯೂಸ್ ಅವರ ಬಳಿಗೆ ತಲುಪಿದನು.
ತಮ್ಲೀಖಾನನ್ನು ದಕ್ಯಾನೂಸ್ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಿಲ್ಲವೆಂದು ಕಂಡಾಗ ಅವನ ಭಯ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು; ಅಳುವುದನ್ನೂ ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು. ಅರಿಯೂಸ್ ಆ ಹಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ನೋಡಿದನು; ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಅದನ್ನು ಕಂಡು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು, «ಯುವಕನೇ, ನೀನು ಕಂಡುಕೊಂಡ ನಿಧಿ ಎಲ್ಲಿದೆ?» ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.
ತಮ್ಲೀಖಾ, «ನಾನು ಯಾವುದೇ ನಿಧಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ಇದು ನನ್ನ ಪೂರ್ವಜರ ಹಣ; ಇದರ ಮೇಲಿನ ಮುದ್ರೆಯೂ ಈ ನಗರದದ್ದೇ. ಆದರೆ ನನಗೆ ಏನಾಗುತ್ತಿದೆ, ನಿಮಗೆ ಏನು ಹೇಳಬೇಕು ಎಂಬುದು ನನಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ» ಎಂದನು. ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು, «ಹಾಗಾದರೆ ನೀನು ಯಾರು?» ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.
ತಮ್ಲೀಖಾ, «ನಾನು ಈ ನಗರದವನಾಗಿದ್ದೇನೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದೆ» ಎಂದನು. ಅವರು, «ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಯಾರು? ಇಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಯಾರು ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೆ?» ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಅವನು ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಹೆಸರನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರೂ, ಅವನನ್ನಾಗಲಿ, ಅವನ ತಂದೆಯನ್ನಾಗಲಿ ಯಾರೂ ಗುರುತಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು, «ನೀನು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀಯ.
ಸತ್ಯವನ್ನು ನಮಗೆ ತಿಳಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ» ಎಂದನು. ತಮ್ಲೀಖಾಗೆ ಏನು ಹೇಳಬೇಕೆಂದು ತಿಳಿಯದೆ, ತಲೆ ಬಾಗಿಸಿ ನೆಲವನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಅವನ ಸುತ್ತಲಿದ್ದ ಕೆಲವರು, «ಇವನು ಹುಚ್ಚ» ಎಂದರು; ಇನ್ನು ಕೆಲವರು, «ಹುಚ್ಚನಲ್ಲ; ನಿಮ್ಮಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮೂರ್ಖನಂತೆ ನಟಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ» ಎಂದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಅವನನ್ನು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿ ನೋಡಿ, «ಈ ಹಣ ನಿನ್ನ ತಂದೆಯದು, ಈ ಮುದ್ರೆ ಅದರ ಮೇಲಿನದು ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ ನಾವು ನಂಬಿ ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಡುತ್ತೇವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದೀಯಾ?
ಈ ಹಣದ ವಿನ್ಯಾಸವೂ ಮುದ್ರೆಯೂ ಮುನ್ನೂರಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನವು. ಆದರೆ ನೀನು ಯುವಕನಾಗಿದ್ದೀಯ. ನಮ್ಮನ್ನು ಮೋಸಮಾಡಿ, ಹಾಸ್ಯಮಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯಾ? ನಾವು ವಯಸ್ಸಾದವರಾಗಿದ್ದೇವೆ; ನಿನ್ನ ಸುತ್ತಲೂ ನಗರದ ಗಣ್ಯರೂ ಅಧಿಕಾರಿಗಳೂ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ. ಈ ನಗರದ ಖಜಾನೆಗಳು ನಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿವೆ.
ಈ ವಿನ್ಯಾಸದ ಒಂದು ದಿರ್ಹಮ್ ಅಥವಾ ದಿನಾರೂ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ನೀನು ಕಂಡುಕೊಂಡ ನಿಧಿಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡಲು ನಿನಗೆ ಕಠಿಣ ಹಿಂಸೆ ಕೊಡಲು ನಾನು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಬೇಕಾಗಬಹುದು» ಎಂದನು.
ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ತಮ್ಲೀಖಾ, «ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರಿಸಿದರೆ, ನನ್ನಲ್ಲಿರುವ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ನಿಮಗೆ ಸತ್ಯ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ» ಎಂದನು. ಅವರು, «ಕೇಳು; ನಿನ್ನಿಂದ ನಾವು ಏನನ್ನೂ ಮರೆಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ» ಎಂದರು. ಅವನು, «ದಕ್ಯಾನೂಸ್ ರಾಜನಿಗೆ ಏನಾಯಿತು?»
ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಅವರು, «ಇಂದು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ದಕ್ಯಾನೂಸ್ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ರಾಜನಿದ್ದಾನೆಂದು ನಮಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಅಂಥ ರಾಜನು ಬಹುಕಾಲದ ಹಿಂದೆ ಆಳಿದವನು; ಅವನು ಮರಣಹೊಂದಿ, ಅನೇಕ ತಲೆಮಾರುಗಳು ಅವನ ನಂತರ ಕಳೆದಿವೆ» ಎಂದರು. ಆಗ ತಮ್ಲೀಖಾ, «ಹಾಗಾದರೆ ನಾನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ದಿಕ್ಕುತೋಚದವನಾಗಿದ್ದೇನೆ!
ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಯಾರೂ ನಂಬುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ಯುವಕರಾಗಿದ್ದಾಗ, ರಾಜನು ನಮ್ಮನ್ನು ವಿಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ, ಸುಳ್ಳು ದೇವರುಗಳಿಗೆ ಬಲಿ ಕೊಡಲು ಬಲವಂತಪಡಿಸಿದನು. ನಿನ್ನೆ ಸಂಜೆ ನಾವು ಅವನಿಂದ ಓಡಿಹೋಗಿ ಮಲಗಿದ್ದೆವು. ಎಚ್ಚರವಾದಾಗ, ಅವರಿಗೆ ಆಹಾರ ಖರೀದಿಸಿ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಹೊರಟೆ.
ಈಗ ನೀವು ನೋಡುತ್ತಿರುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ. ಬಂಗ್ಲೂಸ್ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿರುವ ಗುಹೆಗೆ ನನ್ನೊಡನೆ ಬನ್ನಿ; ನನ್ನ ಸಂಗಾತಿಗಳನ್ನು ನಿಮಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತೇನೆ» ಎಂದನು. ತಮ್ಲೀಖಾ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಅರಿಯೂಸ್, «ಜನರೇ, ಬಹುಶಃ ಅಲ್ಲಾಹನ ನಿದರ್ಶನಗಳಲ್ಲಿ ಇದೂ ಒಂದಾಗಿರಬಹುದು; ಈ ಯುವಕನ ಮೂಲಕ ಅಲ್ಲಾಹನು ನಿಮಗೆ ಇದನ್ನು ತೋರಿಸಿದ್ದಾನೆ. ನಾವು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಅವನ ಸಂಗಾತಿಗಳನ್ನು ನೋಡೋಣ» ಎಂದನು.
ಅರಿಯೂಸ್, ಅಸ್ತಿಯೂಸ್ ಮತ್ತು ನಗರದ ಚಿಕ್ಕವರೂ ದೊಡ್ಡವರೂ ಅವನೊಡನೆ ಗುಹೆಯ ಸಂಗಾತಿಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಹೊರಟರು. ಗುಹೆಯ ಯುವಕರು, ತಮ್ಮ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಪಾನೀಯ ತರುವ ತಮ್ಲೀಖಾ ಎಂದಿನಷ್ಟನ್ನು ತಂದು ಕೊಡದೆ ತಡವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಅವನು ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದು ತಮ್ಮ ರಾಜ ದಕ್ಯಾನೂಸ್ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟಿರಬಹುದು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರು. ಅವರು ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ, ಏನಾಗಬಹುದೆಂದು ಹೆದರುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕುದುರೆಗಳ ಕಾಲಸದ್ದು ಮತ್ತು ಜನರ ಗದ್ದಲ ಕೇಳಿಸಿತು. ದಕ್ಯಾನೂಸ್ ಕಳುಹಿಸಿದ ಸೈನಿಕರು ತಮ್ಮನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಬಂದಿದ್ದಾರೆಂದು ಅವರು ಭಾವಿಸಿದರು.
ಅವರು ನಮಾಝ್ ಮಾಡಲು ಎದ್ದರು; ಪರಸ್ಪರ ಸಲಾಂ ಹೇಳಿದರು ಮತ್ತು ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಉಪದೇಶಿಸಿದರು. «ನಮ್ಮ ಸಹೋದರ ತಮ್ಲೀಖಾನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗೋಣ. ಅವನು ಈಗ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಗಾರನ ಎದುರು ನಿಂತು, ನಾವು ಯಾವಾಗ ಬಂದು ಸೇರುತ್ತೇವೆ ಎಂದು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ» ಎಂದರು. ಅವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ಕುಳಿತಿದ್ದರು.
ಆದರೆ ಗುಹೆಯ ಬಾಗಿಲಿನ ಬಳಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಅರಿಯೂಸ್ ಮತ್ತು ಅವನ ಸಂಗಾತಿಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಅವರು ನೋಡಿದರು.
ತಮ್ಲೀಖಾ ಅವರಿಗಿಂತ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು. ಅವನು ಅಳುತ್ತಾ ಬಂದದ್ದನ್ನು ಕಂಡು, ಯುವಕರೂ ಅವನೊಡನೆ ಅತ್ತರು. ನಂತರ ಅವನಿಗೆ ಏನಾಯಿತು ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಅವನು ನಡೆದ ಎಲ್ಲ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನೂ ಹೇಳಿದನು. ಆಗ ಅವರು, ಅಲ್ಲಾಹನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ತಾವು ಇಡೀ ಕಾಲ ನಿದ್ರಿಸಿದ್ದೇವೆ; ಜನರಿಗೆ ಒಂದು ನಿದರ್ಶನವಾಗಲು, ಪುನರುತ್ಥಾನದ ಸತ್ಯವನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಲು ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯಕಾಲವು ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ಬರಲಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸಲು ಅಲ್ಲಾಹನು ತಮ್ಮನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಅರಿತುಕೊಂಡರು.
ತಮ್ಲೀಖಾ ಒಳಗೆ ಹೋದ ತಕ್ಷಣ ಅರಿಯೂಸೂ ಒಳಗೆ ಬಂದನು. ಅಲ್ಲಿ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಮುದ್ರೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ತಾಮ್ರದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಕಂಡನು. ಅವನು ಗುಹೆಯ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ನಗರದ ಗಣ್ಯರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನನ್ನು ಕರೆದು, ಅವರ ಮುಂದೆಯೇ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ತೆರೆದನು. ಅದರೊಳಗೆ ಎರಡು ಸೀಸದ ಫಲಕಗಳಿದ್ದವು.
ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಹೀಗೆ ಬರೆಯಲಾಗಿತ್ತು: «ಮಕ್ಸಲ್ಮೀನಾ, ಮಖ್ಶಲ್ಮೀನಾ, ತಮ್ಲೀಖಾ, ಮರ್ತುನಸ್, ಕಶ್ತುನಸ್, ಯಬ್ರುನಸ್, ದೀಮೂಸ್, ಬತೀಯೂಸ್ ಮತ್ತು ಹಾಲೂಶ್ ಎಂಬ ಯುವಕರು ದಕ್ಯಾನೂಸ್ ಎಂಬ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯ ರಾಜನಿಂದ ತಮ್ಮ ಧರ್ಮದ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಫಿತ್ನಾಗೊಳಗಾಗುವ ಭಯದಿಂದ ಓಡಿಹೋಗಿ ಈ ಗುಹೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಅವರಿರುವ ಸ್ಥಳದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದಾಗ, ಅವನು ಗುಹೆಯನ್ನು ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚುವಂತೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು. ನಂತರ ಅವರನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವವರು ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲಿ ಎಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ನಾವು ಅವರ ಕಥೆ ಮತ್ತು ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಬರೆದಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ». ಈ ಬರಹವನ್ನು ಓದಿದ ಜನರು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟರು ಮತ್ತು ಪುನರುತ್ಥಾನದ ನಿದರ್ಶನವನ್ನು ತಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ ತೋರಿಸಿದ ಅಲ್ಲಾಹನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.
ಅವರು ಅಲ್ಲಾಹನ ಸ್ತುತಿ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನು ಕೊಂಡಾಡುತ್ತಾ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿದರು. ನಂತರ ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ಹೋಗಿ ಯುವಕರು ತಮ್ಮ ನಡುವೆ ಕುಳಿತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡರು. ಅವರ ಮುಖಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು; ಅವರ ಬಟ್ಟೆಗಳು ಹಾಳಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅರಿಯೂಸ್ ಮತ್ತು ಅವನ ಸಂಗಾತಿಗಳು ಸಾಷ್ಟಾಂಗವೆರಗಿ, ಅಲ್ಲಾಹನ ನಿದರ್ಶನಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ತೋರಿಸಿದುದಕ್ಕಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.
ನಂತರ ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡಿದರು. ಯುವಕರು ತಮಗೆ ದಕ್ಯಾನೂಸ್ ರಾಜನಿಂದ ಸಂಭವಿಸಿದ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು.
ನಂತರ ಅರಿಯೂಸ್ ಮತ್ತು ಅವನ ಸಂಗಾತಿಗಳು ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ರಾಜ ಬೀದ್ರೂಸ್‌ಗೆ ದೂತನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ, «ಬೇಗನೆ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬನ್ನಿ; ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಾಹನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿರುವ ಒಂದು ನಿದರ್ಶನವನ್ನು ನೀವು ನೋಡಬಹುದು. ಅದು ಜಗತ್ತಿನ ಜನರಿಗೆ ಬೆಳಕು, ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಮತ್ತು ಪುನರುತ್ಥಾನದ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಲಿದೆ. ಅಲ್ಲಾಹನು ಮೂರು ನೂರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ನಿದ್ರೆಯ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿದ್ದ ಯುವಕರನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿದ್ದಾನೆ» ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರು. ಈ ಸುದ್ದಿ ರಾಜನಿಗೆ ತಲುಪಿದಾಗ, ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನ ಭಾರ ದೂರವಾಯಿತು ಮತ್ತು ಅವನ ದುಃಖ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತು.
ಅವನು, «ಆಕಾಶಗಳ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ಪ್ರಭುವಾದ ಅಲ್ಲಾಹನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ; ನಿನ್ನನ್ನೇ ಆರಾಧಿಸುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನು ಕೊಂಡಾಡುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಅನುಗ್ರಹ ತೋರಿ, ಕರುಣೆ ತೋರಿದ್ದೀಯ; ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ರಾಜನಾದ ನನ್ನ ಪೂರ್ವಜ ಕಾನ್ಸ್ಟಾಂಟಿನಸ್‌ಗಾಗಿ ನೀನು ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಬೆಳಕನ್ನು ನಂದಿಸಲಿಲ್ಲ» ಎಂದನು. ನಗರದ ಜನರು ಈ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ, ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಅವನೊಡನೆ ಹೊರಟರು. ಅವರು ಅಫ್ಸೂಸ್ ನಗರವನ್ನು ತಲುಪಿದರು.
ನಗರದ ಜನರು ಅವರನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು ಮತ್ತು ಗುಹೆಯ ಕಡೆಗೆ ರಾಜನೊಡನೆ ಹೋದರು. ಯುವಕರು ಬೀದ್ರೂಸ್‌ನನ್ನು ಕಂಡು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸಾಷ್ಟಾಂಗವೆರಗಿದರು. ಬೀದ್ರೂಸ್ ಎದ್ದು ಅವರನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಅತ್ತನು. ಅವರು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಅವನ ಎದುರು ಕುಳಿತು, ಅಲ್ಲಾಹನ ಪವಿತ್ರತೆಯನ್ನು ಕೊಂಡಾಡುತ್ತಾ ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.
ನಂತರ ಯುವಕರು ಬೀದ್ರೂಸ್‌ಗೆ, «ನಿನ್ನನ್ನು ಅಲ್ಲಾಹನ ವಶಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಿನಗೆ ಸಲಾಂ; ಅಲ್ಲಾಹನ ಕರುಣೆ ನಿನ್ನ ಮೇಲಿರಲಿ. ಅಲ್ಲಾಹನು ನಿನ್ನನ್ನೂ ನಿನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ ಕಾಪಾಡಲಿ. ಮಾನವರ ಮತ್ತು ಜಿನ್ನರ ಕೆಡುಕಿನಿಂದ ಅಲ್ಲಾಹನ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ನಿನಗೆ ಕೋರುತ್ತೇವೆ» ಎಂದರು.
ರಾಜನು ನಿಂತಿದ್ದಾಗಲೇ ಅವರು ತಮ್ಮ ಮಲಗಿದ್ದ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು. ನಂತರ ಅಲ್ಲಾಹನು ಅವರ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು. ರಾಜನು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅವರ ಮೇಲೆ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಹೊದಿಸಿದನು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನೂ ಚಿನ್ನದ ಶವಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಇಡಬೇಕೆಂದು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು.
ಆದರೆ ರಾತ್ರಿ ಅವನು ನಿದ್ರಿಸಿದಾಗ ಯುವಕರು ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡು, «ನಾವು ಚಿನ್ನದಿಂದಾಗಲಿ ಬೆಳ್ಳಿಯಿಂದಾಗಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟವರಲ್ಲ; ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ, ಮಣ್ಣಿಗೇ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತೇವೆ. ಅಲ್ಲಾಹನು ನಮ್ಮನ್ನು ಅದರಿಂದ ಎಬ್ಬಿಸುವವರೆಗೆ, ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಿನ ಮೇಲೆಯೇ ಇದ್ದಂತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಬಿಡು» ಎಂದರು. ಆಗ ರಾಜನು ಸಾಗುವಾನಿ ಮರದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ, ಅವರನ್ನು ಅದರೊಳಗೆ ಇಡಲು ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು. ಅವರು ಹೊರಟುಹೋದ ಬಳಿಕ ಅಲ್ಲಾಹನು ಭಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದನು; ಯಾರಿಗೂ ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.
ರಾಜನು ಗುಹೆಯ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಮಸೀದಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿ ನಮಾಝ್ ಮಾಡುವಂತೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು. ಅವರಿಗಾಗಿ ಒಂದು ಮಹಾ ಹಬ್ಬವನ್ನೂ ಏರ್ಪಡಿಸಿ, ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಆಚರಿಸುವಂತೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದನು.
ಇನ್ನೊಂದು ವರದಿಯಲ್ಲಿ, ತಮ್ಲೀಖಾನನ್ನು ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಕರೆತಂದಾಗ, ರಾಜನು, «ನೀನು ಯಾರು?» ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಅವನು, «ನಾನು ಈ ನಗರದವನು» ಎಂದನು. ನಿನ್ನೆ ಅಥವಾ ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಹಿಂದೆ ನಗರದಿಂದ ಹೊರಟೆನೆಂದು ಹೇಳಿ, ತನ್ನ ಮನೆಯನ್ನೂ ತನ್ನ ಕುಟುಂಬವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿದನು.
ಆದರೆ ಯಾರಿಗೂ ಅವರನ್ನು ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಬಹಳ ಹಿಂದೆ ಕೆಲವು ಯುವಕರು ಕಾಣೆಯಾಗಿದ್ದು, ಅವರ ಹೆಸರುಗಳು ಖಜಾನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಫಲಕದಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ ಎಂದು ರಾಜನಿಗೆ ತಿಳಿದಿತ್ತು. ಅವನು ಆ ಫಲಕವನ್ನು ತರಿಸಿ ನೋಡಿದಾಗ, ಅದರಲ್ಲಿನ ಹೆಸರುಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಲೀಖಾನ ಹೆಸರೂ ಇತ್ತು. ಅವನು ಉಳಿದವರ ಹೆಸರುಗಳನ್ನೂ ಹೇಳಿದಾಗ, ತಮ್ಲೀಖಾ, «ಅವರು ನನ್ನ ಸಂಗಾತಿಗಳು» ಎಂದನು.
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಾಜ ಮತ್ತು ಜನರು ಕುದುರೆ ಹತ್ತಿ ಹೊರಟರು. ಅವರು ಗುಹೆಯ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಂದಾಗ, ತಮ್ಲೀಖಾ, «ನನ್ನನ್ನು ಮೊದಲು ಒಳಗೆ ಹೋಗಲು ಬಿಡಿ; ನನ್ನ ಸಂಗಾತಿಗಳಿಗೆ ಶುಭಸುದ್ದಿ ತಿಳಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನನ್ನೊಡನೆ ಕಂಡರೆ ಭಯಭೀತರಾಗಬಹುದು» ಎಂದನು. ಅವನು ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ ಅವರಿಗೆ ಶುಭಸುದ್ದಿ ತಿಳಿಸಿದನು.
ನಂತರ ಅಲ್ಲಾಹನು ಅವರ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು; ಅವರ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಜನರಿಗೆ ಕಾಣದಂತೆ ಮಾಡಿದನು. ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯನ್ನು ಜನರು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಾಹನ ಈ ವಚನದಲ್ಲಿ, «ಯುವಕರು ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಾಗ» ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಅಂದರೆ, ಅವರು ಗುಹೆಗೆ ಹೋದರು. «ಅವನು ಅಮೂಕ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದನು» ಎಂದರೆ, ಅದನ್ನು ತನ್ನ ವಾಸಸ್ಥಳವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು ಎಂದರ್ಥ. ಆ ಗುಹೆಯು ಬಂಗ್ಲೂಸ್ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ಗವಿಯಾಗಿತ್ತು. ಗುಹೆಯ ಹೆಸರು «ಖೈರಮ್» ಆಗಿತ್ತು.
«ಆಗ ಅವರು ಹೇಳಿದರು: ನಮ್ಮ ಪ್ರಭುವೇ, ನಿನ್ನ ಕಡೆಯಿಂದ ನಮಗೆ ಕರುಣೆಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸು» — ಕರುಣೆ ಎಂದರೆ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಜೀವನೋಪಾಯವೆಂದೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. «ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸು» ಎಂದರೆ, ನಮಗೆ ಸುಲಭಗೊಳಿಸು.
«ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಸರಿಯಾದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು» — ಅಂದರೆ, ನಿನ್ನ ಸಂತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಮತ್ತು ನಮಗೆ ಒಳಿತನ್ನು ತರುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು. ಇಬ್ನ್ ಅಬ್ಬಾಸ್, «ಸನ್ಮಾರ್ಗವೆಂದರೆ ಗುಹೆಯಿಂದ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಹೊರಬರುವ ಮಾರ್ಗ» ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಅವರ ಜನರು ಅವರನ್ನು ಹಸಿವು ಮತ್ತು ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಸಾಯಲು ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ಬಿಟ್ಟು, ಕೊಲ್ಲುವುದಾಗಿ ಬೆದರಿಸಿದ್ದರು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಅಲ್ಲಿಯೇ ರಾತ್ರಿ ತನಕ ಉಳಿದರು. ವಹಬ್ ಹೇಳಿದರು: ಕಾಲದ ಮೇಲೆ ಕಾಲ ಕಳೆದಿತು.
ಅವರು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆರಾಧನೆಯು ವ್ಯರ್ಥವೆಂದು ಹೇಳಲಾಯಿತು. ದಕ್ಯಾನೂಸ್‌ನ ಮುದ್ರೆ ಹಾಕಿದ್ದ ಅವರ ಹಣವನ್ನು ಅವರು ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರು; ಅದು ಮರಿ ಒಂಟೆಯ ಪಾದರಕ್ಷೆಯಂತೆ ಇದ್ದಿತು. ತಮ್ಲೀಖಾ ಹೊರಗೆ ಹೋದಾಗ, ಜನರು ಅವನನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಿಲ್ಲ; ಅವರು ದೊಡ್ಡವರೂ ಚಿಕ್ಕವರೂ ಅವನನ್ನು ವಿಚಾರಿಸಿ, «ಏನು ಸುದ್ದಿ?» ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.
ತಂತಿಯೂಸ್ ಮತ್ತು ಅವನ ಸಂಗಾತಿಗಳು; ಅವನು ತನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಕೆಳಗೆ ತಗ್ಗಿಸಿದನು. ಅವರು ಒಂದೇ ಧರ್ಮದವರಾಗಿದ್ದರು; ಅದೇ ಇಸ್ಲಾಂ. ವಿಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ, ಸುಳ್ಳು ದೇವರುಗಳಿಗೆ ಬಲಿ ಕೊಡಬೇಕೆಂದು ಬಲವಂತಪಡಿಸಿದಾಗ, ಅವರು ತಮ್ಮ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ದಕ್ಯಾನೂಸ್‌ನಿಂದ ಮರೆಮಾಡಿ, ಗುಹೆಗೆ ಓಡಿಹೋದರು. ಅವರ ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಅವರ ಕರ್ಮಗಳ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಅಲ್ಲಾಹನಲ್ಲಿ ಒಪ್ಪಿಸಿದರು.
«ಸಹೀಹ್ ಮುಸ್ಲಿಂ» (№ 809) ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ, ದಜ್ಜಾಲ್‌ನ ಫಿತ್ನಾಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಸೂರಾ «ಅಲ್-ಕಹ್ಫ್»ನ ಮೊದಲ ಹತ್ತು ಆಯತ್‌ಗಳನ್ನು ಕಂಠಪಾಠ ಮಾಡುವ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯ ಕುರಿತು ವರದಿಯಾಗಿದೆ.