رَبِّ أَنْزِلْنِي مُنْزَلًا مُبَارَكًا، وَأَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِينَ.
رَبِّ أَنْزِلْنِي مُنْزَلًا مُبَارَكًا وَأَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِينَ
অডিঅ’ ল’ড কৰিব নোৱাৰি। পিছত চেষ্টা কৰক।
তুমি আৰু কোৱা, ‘হে মোৰ প্ৰতিপালক! মোক বৰকতময় অৱতৰণস্থলত অৱতৰণ কৰোৱা; আৰু তুমিয়েই শ্ৰেষ্ঠ অৱতাৰণকাৰী’।
«আনযিলনী» (أَنْزِلْنِي) হৈছে আদেশসূচক ৰূপ; ইয়াৰ অৰ্থ—মোক অৱতৰণ কৰোৱা বা নমাই দিয়া। নতুন ঘৰ, নগৰ, যাত্ৰা বা জীৱনৰ নতুন অৱস্থাত প্ৰৱেশ কৰাৰ সময়ত এই দুআ কৰা হয়।
শ্বেইখ আব্দুৰৰহমান আছ-ছাআদীৰ তাফছিৰ
«আৰু কোৱা, ‘হে মোৰ প্ৰতিপালক! মোক বৰকতময় অৱতৰণস্থলত অৱতৰণ কৰোৱা; আৰু তুমিয়েই শ্ৰেষ্ঠ অৱতৰণ কৰাওঁতা’»—অৰ্থাৎ, তোমালোকৰ ওপৰত আৰু এটা অনুগ্ৰহ বাকী আছে; সেয়েহে এই বিষয়ে আল্লাহৰ ওচৰত দুআ কৰা। সেই অনুগ্ৰহটো হৈছে—আল্লাহে যাতে তোমালোকৰ বাবে এটা বৰকতময় অৱতৰণস্থল সহজ কৰি দিয়ে। তেতিয়া আল্লাহে তেওঁৰ দুআ কবুল কৰিলে।
আল্লাহে কৈছে: «আৰু আদেশ সম্পন্ন হ’ল, জুদী পৰ্বতৰ ওপৰত জাহাজখন থিৰ হ’ল আৰু কোৱা হ’ল, ‘অত্যাচাৰী সম্প্ৰদায় দূৰ হওক’»—ইয়াৰ পিছত আল্লাহে ক’লে: «কোৱা হ’ল, ‘হে নূহ! আমাৰ ফালৰ পৰা শান্তি আৰু তোমাৰ ওপৰত আৰু তোমাৰ সৈতে থকা জাতিসমূহৰ ওপৰত বৰকতসহ অৱতৰণ কৰা’»—আয়াতৰ শেষলৈকে।
ইমাম ইবন কছীৰৰ তাফছিৰ
আল্লাহে কৈছে: «আৰু কোৱা, ‘হে মোৰ প্ৰতিপালক! মোক বৰকতময় অৱতৰণস্থলত অৱতৰণ কৰোৱা; আৰু তুমিয়েই শ্ৰেষ্ঠ অৱতৰণ কৰাওঁতা’»। তেওঁৰ এই বাণী, «নিশ্চয় ইয়াত নিদৰ্শনসমূহ আছে»—অৰ্থাৎ, মুমিনসকলক ৰক্ষা কৰা আৰু কাফিৰসকলক ধ্বংস কৰা এই ঘটনাত স্পষ্ট প্ৰমাণ আৰু নিদৰ্শন আছে। এইবোৰে নবীসকলে আল্লাহৰ তৰফৰ পৰা যি বাৰ্তা লৈ আহিছিল, তাৰ সত্যতা প্ৰমাণ কৰে।
লগতে এইটোও প্ৰমাণ কৰে যে আল্লাহে যি ইচ্ছা কৰে সেয়া সংঘটিত কৰে, তেওঁ সকলো বস্তুৰ ওপৰত ক্ষমতাশালী আৰু সকলো বিষয়ে সৰ্বজ্ঞ। তেওঁৰ বাণী, «আৰু নিশ্চয় আমি পৰীক্ষা কৰোঁতা আছিলোঁ»—অৰ্থাৎ, ৰাছুলসকলক প্ৰেৰণ কৰি আমি বান্দাসকলক পৰীক্ষা কৰিছিলোঁ।
আল-বাগাৱীৰ তাফছিৰ
«আৰু কোৱা, ‘হে মোৰ প্ৰতিপালক! মোক বৰকতময় অৱতৰণস্থলত অৱতৰণ কৰোৱা’»। আবু বকৰৰ বৰ্ণনাত আছিমে «مَنْزِلًا» শব্দটো মীমত ফাতহা আৰু যাইত কাসৰাৰে পঢ়িছে; ইয়াৰ অৰ্থ অৱতৰণৰ স্থান। কোৱা হৈছে, ইয়াৰ দ্বাৰা জাহাজত উঠাৰ পিছৰ জাহাজখনক বুজোৱা হৈছে।
আন এওঁলোকে কৈছে, ইয়াৰ দ্বাৰা অৱতৰণ কৰাৰ পিছৰ পৃথিৱীক বুজোৱা হৈছে। ইয়াৰ অৰ্থ জাহাজৰ ভিতৰত থকাৰ অৱস্থাও হ’ব পাৰে, অথবা জাহাজৰ পৰা ওলাই অহাৰ পিছৰ অৱস্থাও হ’ব পাৰে। আনহাতে, বাকীসকলে «مُنْزَلًا» শব্দটো মীমত দম্মা আৰু যাইত ফাতহাৰে পঢ়িছে, অৰ্থাৎ অৱতৰণ কৰোৱা। জাহাজত থকা অৱস্থাত বৰকত আছিল ৰক্ষা পোৱা; আৰু জাহাজৰ পৰা ওলাই অহাৰ পিছত বৰকত আছিল তেওঁৰ তিনিজন পুত্ৰৰ পৰা অধিক সন্তান-সন্ততি হোৱা। «আৰু তুমিয়েই শ্ৰেষ্ঠ অৱতৰণ কৰাওঁতা»।
সহীহ মুছলিমত (হাদীছ নং ২৭০৮) খাওলা বিন্তে হাকীমৰ পৰা বৰ্ণিত হৈছে যে নবী (ﷺ)-এ যিকোনো নতুন ঠাইত ৰখা হ’লে সুৰক্ষাৰ বাবে দুআ কৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিছিল।