رَبِّ أَنْزِلْنِي مُنْزَلًا مُبَارَكًا، وَأَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِينَ.
رَبِّ أَنْزِلْنِي مُنْزَلًا مُبَارَكًا وَأَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِينَ
Аудионы йөкләп булмады. Соңрак кабатлап карагыз.
Көймәдән төшкәч әйт: "Йә Рабби, мине мөбарәк булган урынга хәерле иңдерү илә иңдер, Син – иңдерүчеләрнең иң хәерлесесең!
Формасы: «әнзилни» (أَنْزِلْنِي — урнаштыр мине/төшер мине) — әмер фигыле. Яңа йортка, шәһәргә, сәфәргә яки тормыштагы яңа хәлгә кергәндә укыла торган дога.
Шәех Габдуррахман әс-Сәгъди тәфсире
Шәйх әс-Сәгъди яза: «Аллаһ Нухка көймәдән төшкәндә бу доганы әйтергә боерды. Сөннәттә аны яңа йортка урнашканда яки яңа урынга килеп җиткәндә уку билгеләнгән».
Имам Ибн Кәсир тәфсире
Ибн Кәсир басым ясый: «Бу догада торакта, ризыкта һәм иминлектә бәрәкәт (благословение) сорау бар».
Әл-Багави тәфсире
«…Һәм әйт (и Нух): “Раббым, мине (җиргә) бәрәкәтле урынга төшер…”» Әбү Бәкер Гасыймнан «мәнзилән» дип, мим хәрефен фәтхә, зәй хәрефен кәсрә белән укыган; ягъни төшү урыны күздә тотыла. Бер фикер буенча, бу — алар менгән көймә. Икенче фикер буенча, төшкәннән соңгы җир. Бу урын көймәнең үзе дә, төшкәннән соңгы җир дә булырга мөмкин.
Башкалар исә «мунзәлән» дип, мим хәрефен даммә, зәй хәрефен фәтхә белән укыганнар; ягъни бәрәкәтле төшү күздә тотыла. Көймәдәге бәрәкәт — котылу, ә көймәдән чыккач килгән бәрәкәт — өч улдан ишәйгән зур нәсел. «…Һәм Син — урнаштыру урыннарын бирүчеләрнең иң яхшысы!»
«Сахих Мөслим»дә (№ 2708) Хәүлә бинт Хәкимнән риваять ителә: Пәйгамбәр (салләллаһу галәйһи вә сәлләм) яңа урынга туктаганда саклау сорап дога кылырга киңәш иткән.