Заштита од угнетувачите
رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ، وَنَجِّنَا بِرَحْمَتِكَ مِنَ الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ.
رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ وَنَجِّنَا بِرَحْمَتِكَ مِنَ الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ
Аудиото не може да се вчита. Обидете се подоцна.
85. „На Аллах се потпираме!“ – рекоа тие. „Господару наш, немој да направиш ние да бидеме искушение за луѓето-насилници, 86. и спаси нè, со Својата милост, од народот кој не верува!
Во довата се употребени забранителната конструкција „ла теџ‘ална“ (تَجْعَلْنَا لاَ — не прави да бидеме) и молбата „неџџина“ (نَجِّنَا — спаси нè). Ова е молитва на угнетените млади верници од народот на Муса, кои се потпирале на Аллах.
Тефсир на шејх Абдуррахман ас-Саади
Тие постапиле според тоа и рекле: „На Аллах се потпираме!“ Потоа рекле: „Господару наш, не прави да бидеме искушение за луѓето-угнетници“, односно: не давај им власт над нас, па да нè искушуваат или да нè надвладеат, а поради тоа и самите да бидат искушани и да кажат: „Да беа тие во право, немаше да бидат поразени.“
„И спаси нè, со Својата милост, од народот кој не верува“, за да бидеме избавени од нивното зло и да ја практикуваме нашата вера така што ќе можеме да ги спроведуваме нејзините прописи и да ја објавуваме без противник или оспорувач.
Тефсир на имамот Ибн Касир
„И спаси нè, со Својата милост“ — односно: избави нè со Својата милост и добрина — „од народот кој не верува“, односно од оние што ја отфрлиле вистината и ја сокриле, додека ние поверувавме во Тебе и се потпревме на Тебе.
Синовите на Израил го исполниле тоа и рекле: „На Аллах се потпираме! Господару наш, не прави да бидеме искушение за луѓето-угнетници“, односно: не дозволувај тие да нè надвладеат и да имаат власт над нас, па да помислат дека им е дадена власт затоа што тие се на вистината, а ние сме во заблуда, и така да бидат искушани. Вака се пренесува од Абу Миџлаз и Абу Духа.
Ибн Аби Неџих и други пренеле од Муџахид: „Не казнувај нè преку народот на Фараонот, ниту со казна од Тебе, па народот на Фараонот да рече: ‘Да беа тие во право, немаше да бидат казнети и ние немаше да имаме власт над нив’, и така да бидат искушани поради нас.“ Абдур-Раззак рекол: ни соопшти Ибн Ујејна, од Ибн Неџих, од Муџахид, за зборовите: „Господару наш, не прави да бидеме искушение за луѓето-угнетници“ — „Не давај им власт над нас, па да нè искушуваат.“
Тефсир на ал-Багави
„Тие рекоа: ‘На Аллах се потпираме’“, односно: на Него се потпираме. Потоа упатиле довa и рекле: „Господару наш, не прави да бидеме искушение за луѓето-угнетници“, односно: не дозволувај тие да нè надвладеат и не предавај нè да загинеме од нивните раце, па да помислат дека ние не сме биле на вистината и така уште повеќе да ја зголемат својата самоволност. Муџахид рекол: „Не казнувај нè со казна од Тебе, па народот на Фараонот да рече: ‘Да беа тие во право, немаше да бидат казнети’, и да помислат дека се подобри од нас, па да бидат искушани.“ „И спаси нè, со Својата милост, од народот кој не верува.“
Во „Сахих ал-Бухари“ (бр. 6347) се пренесува од Абу Хурејра дека Пророкот се молел да биде спасен од тешките искушенија и од надмоќта на непријателите.