Zulmii fi kufrii jalaa baraaramuu
رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ، وَنَجِّنَا بِرَحْمَتِكَ مِنَ الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ.
رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ وَنَجِّنَا بِرَحْمَتِكَ مِنَ الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ
Sagalee fe'uun hin danda'amne. Booda irra deebi'ii yaali.
Isaanis ni jedhan: “Nuti Rabbi irratti hirkannee jirraYaa Gooftaa keenya! Ummata miidhaa raawwattootaaf sababaa jallinnaa nu hin taasisin Namoota kaafirootaa jalaas Rahmata keetiin nagaa nu baasi.”
Du'aan kun ijaarsa dhoowwaa «lā taj‘alnā» (لَا تَجْعَلْنَا — nu hin taasisin) fi kadhannaa «najjinā» (نَجِّنَا — nu baraari) qaba. Inni kadhannaa dargaggoota cunqurfamanii, saba Muusaa keessaa, kan Rabbitti irkatan ture.
Tafsiira Sheekh Abdurrahmaan As-Sa'dii
(«Isaanis jedhan») ajaja sana fudhatanii hojii irra oolchuun: «Rabbii irratti irkanne. Yaa Gooftaa keenya! Ummata miidhaa raawwataniif nu qorannoo hin taasisin» jechuun, isaan nu irratti hin bobbaasin; yoo kana godhan nu qoratu yookaan nu injifatu, isaanis kanaan qoramu. Akkasumas, «Isaan dhugaa irra utuu jiranii silaa hin injifataman turan» jedhu.
(«Rahmata keetiin ummata kaafirootaa irraa nu baraari»), hammina isaanii irraa nagaan baanee, amantii keenya seerota isaa hojii irra oolchuu fi isa mul'isuuf dandeenyu haala keessatti akka dhaabbannuuf; kan nu mormu yookaan nu waliin falmu tokko malee.
Tafsiira Imaam Ibn Kasiir
(«Rahmata keetiin nu baraari») jechuun: rahmataa fi tola si biraa ta'een nu baasi. («Ummata kaafirootaa irraa») jechuun: warra dhugaa kafaranii dhoksan irraa; nuti immoo sitti amannee sirratti irkanneerra.
Banuu Israa'iil kadhannaa kana hojii irra oolchanii, akkana jedhan: («Rabbii irratti irkanne. Yaa Gooftaa keenya! Ummata miidhaa raawwataniif nu qorannoo hin taasisin»), jechuun: isaan nu hin injifachiisin, nu irrattis hin bobbaasin; isaan kanaan, nuti soba irra waan jirruuf isaan nu irratti aangoo argatan, ofii isaanii immoo dhugaa irra waan jiraniif jedhu. Kanaafis nuun qoramu.
Akka Abu Mijlazii fi Abu Duhaa irraa gabaafametti, akkas jedhan. Ibn Abii Najiiḥ fi namoonni biraas Mujaahid irraa gabaasanii: «Harka namoota Fir'awniin nu hin adabin; adabbii si biraa dhufuunis nu hin adabin. Ta'uu baannaan, namoonni Fir'awni, “Isaan dhugaa irra utuu jiranii silaa hin adabaman, nutis isaan irratti aangoo hin argannu turre” jedhu; kanaanis nuun qoramu» jedhe. Abdurrazzaaq akkana jedhe: Ibn Uyaynah, Ibn Najiiḥ irraa, inni immoo Mujaahid irraa nuuf hime: («Yaa Gooftaa keenya!
Ummata miidhaa raawwataniif nu qorannoo hin taasisin») jechuun: isaan nu irratti hin bobbaasin, isaanis nuun akka qoraman hin godhin.
Tafsiira Al-Baghawii
(«Rabbii irratti irkanne») jechuun: Isa irratti hirkannaa keenya kaa'anne. Sana booda kadhatanii akkana jedhan: («Yaa Gooftaa keenya! Ummata miidhaa raawwataniif nu qorannoo hin taasisin»), jechuun: isaan nu irratti hin injifachiisin; harka isaanii keessattis nu hin balleessin. Ta'uu baannaan, nuti dhugaa irra hin turre jedhanii yaaduun hamminaa isaanii dabalu.
Mujaahid akkana jedhe: «Adabbii si biraa dhufuun nu hin adabin; ta'uu baannaan namoonni Fir'awni, ‘Isaan dhugaa irra utuu jiranii silaa hin adabaman turan’ jedhu; nutis isaan caalla jedhanii yaaduun qoramu». «Rahmata keetiin ummata kaafirootaa irraa nu baraari.»
Sahih al-Bukhaarii keessatti (lak. 6347), Abu Hurayraa irraa gabaafame: Nabiyyiin cimina qormaataa fi diinota injifachuun isaan mudachuu irraa baraaramuuf kadhataa turan.