له ظالمانو څخه د ژغورنې دعا
رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ، وَنَجِّنَا بِرَحْمَتِكَ مِنَ الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ.
رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا فِتْنَةً لِلْقَوْمِ الظَّالِمِينَ وَنَجِّنَا بِرَحْمَتِكَ مِنَ الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ
غږ نه شو پورته کېدای. وروسته بیا هڅه وکړئ.
نو دوى وويل: پر الله مو بروسه كړې، زموږ ربه! موږ د ظالمانو خلكو لپاره فتنه مه ګرځوه. او په خپل رحمت سره مو له كافرانو وژغوره.
په «لا تَجْعَلْنَا» کې د منع غوښتنه ده، یعنې: موږ مه ګرځوه؛ او په «نَجِّنَا» کې د ژغورنې غوښتنه ده، یعنې: موږ وژغوره. دا د موسیٰ عليه السلام د قوم د هغو مظلومو ځوانانو دعا ده چې پر الله یې توکل کړی و.
د شیخ عبدالرحمن السعدي تفسیر
نو هغوی د دې لارښوونې منلو ته غاړه کېښوده او ویې ویل: «پر الله مو توکل کړی، زموږ ربه! موږ د ظالم قوم لپاره فتنه مه ګرځوه»؛ یعنې هغوی پر موږ مه برلاسي کوه، چې موږ وځوروي یا راباندې غالب شي، نو هغوی په دې سره په فتنه کې واچول شي او ووايي: که دوی پر حق وای، نو موږ به پرې غالب شوي نه وو.
«او په خپل رحمت سره مو له کافرو خلکو وژغوره»؛ څو له شره یې خوندي شو او خپل دین داسې ټینګ وساتو چې د هغه د احکامو د پلي کولو او د هغه د څرګندولو توان ولرو، بې له دې چې څوک یې مخالفت یا سیالي وکړي.
د امام ابن کثیر تفسیر
«او په خپل رحمت سره مو وژغوره»؛ یعنې په خپل رحمت او احسان سره مو خلاص کړه.
«له کافرو خلکو څخه»؛ یعنې له هغو کسانو څخه چې حق یې رد او پټ کړی دی، حال دا چې موږ پر تا ایمان راوړی او پر تا مو توکل کړی دی.
بني اسرائيلو د دې لارښوونې منلو ته غاړه کېښوده او ویې ویل: «پر الله مو توکل کړی، زموږ ربه! موږ د ظالم قوم لپاره فتنه مه ګرځوه»؛ یعنې هغوی پر موږ مه برلاسي کوه او مه یې پر موږ واکمنوه، چې ګومان وکړي دوی ځکه پر موږ برلاسي شوي چې دوی پر حق او موږ پر باطل یو، او په دې سره په فتنه کې واچول شي. له ابو مجلز او ابو الضحی څخه همداسې روایت شوی دی. ابن ابي نجیح او نورو د مجاهد له قوله ویلي دي: «موږ د فرعون د قوم په لاسونو مه عذابوه، او نه په داسې عذاب چې ستا له لوري وي، چې د فرعون قوم ووايي: که دوی پر حق وای، نه به عذابېدل او نه به موږ پرې واکمن شوي وو»، نو هغوی به زموږ په سبب په فتنه کې واچول شي.
عبدالرزاق ویلي دي: ابن عیینه موږ ته له ابن نجیح، هغه له مجاهد څخه روایت کړی چې د «زموږ ربه! موږ د ظالم قوم لپاره فتنه مه ګرځوه» معنا دا ده: هغوی پر موږ مه برلاسي کوه، چې موږ په فتنه کې واچوي.
د البغوي تفسیر
«نو پر الله مو توکل کړی»؛ یعنې پر هغه مو تکیه کړې ده. بیا یې دعا وکړه او ویې ویل: «زموږ ربه! موږ د ظالم قوم لپاره فتنه مه ګرځوه»؛ یعنې هغوی پر موږ مه برلاسي کوه او موږ د هغوی په لاسونو مه هلاکوئ، چې هغوی ګومان وکړي موږ پر حق نه وو، او په دې سره یې سرکشي نوره هم زیاته شي. مجاهد ویلي دي: موږ په داسې عذاب مه عذابوه چې ستا له لوري وي، چې د فرعون قوم ووايي: که دوی پر حق وای، عذاب به یې نه لیدلی؛ او ګومان وکړي چې دوی تر موږ غوره دي، نو په فتنه کې واچول شي. «او په خپل رحمت سره مو له کافرو خلکو وژغوره.»
په «صحیح البخاري» (۶۳۴۷) کې له ابو هریره رضي الله عنه څخه روایت دی چې رسول الله ﷺ به د سختو ازمېښتونو او پر دښمنانو د برلاسي کېدو څخه د ژغورنې دعا کوله.