அல்லாஹ்வின் மீது நம்பிக்கையும் மன்னிப்பும்

ஷேக் அப்துர்ரஹ்மான் அஸ்-ஸஅதியின் தஃப்ஸீர்

நம்பிக்கையாளர்களே! உங்களுக்கு இப்ராஹீமிடத்திலும் அவருடன் இருந்த நம்பிக்கையாளர்களிடத்திலும் பயனளிக்கும் சிறந்த முன்மாதிரியும் பின்பற்றத்தக்க நல்ல வழியும் இருக்கின்றன. ஏனெனில், நேர்வழியில் நிலைத்த இப்ராஹீமின் மார்க்கத்தைப் பின்பற்றுமாறு உங்களுக்கு ஏவப்பட்டுள்ளது. “நிச்சயமாக நாங்கள் உங்களிடமிருந்தும், அல்லாஹ்வை அன்றி நீங்கள் வணங்குகின்றவற்றிடமிருந்தும் விலகியவர்கள்” என்று அவர்கள் தங்கள் இணைவைப்பாளர்களான மக்களிடம் கூறிய சமயத்தை நினைவுகூருங்கள்.

அதாவது, இப்ராஹீம் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்களும் அவருடன் இருந்த நம்பிக்கையாளர்களும் தங்கள் மக்களிடமிருந்தும் அல்லாஹ்வை அன்றி அவர்கள் வணங்கியவற்றிடமிருந்தும் விலகினர். பின்னர் அவர்கள் தங்கள் பகைமையைத் தெளிவாக வெளிப்படுத்தி, “நாங்கள் உங்களை நிராகரித்தோம்; எங்களுக்கும் உங்களுக்கும் இடையில் பகைமையும் வெறுப்பும் வெளிப்பட்டுவிட்டன” என்று கூறினர். வெறுப்பு என்பது உள்ளங்களில் ஏற்பட்டு அன்பு நீங்குவதைக் குறிக்கிறது; பகைமை என்பது செயலிலும் நடத்தையிலும் வெளிப்படுவதாகும். நீங்கள் உங்கள் நிராகரிப்பில் தொடர்ந்து இருக்கும் வரை, அந்தப் பகைமையும் வெறுப்பும் முடிவின்றி நீடிக்கும்.

“அல்லாஹ் ஒருவனை மட்டும் நீங்கள் நம்பிக்கை கொள்ளும் வரை” என்பதன் பொருள்: நீங்கள் அல்லாஹ் ஒருவனை மட்டும் நம்பிக்கை கொண்டால், பகைமையும் வெறுப்பும் நீங்கி, அன்பும் நட்பும் உருவாகும் என்பதாகும். ஆகவே, நம்பிக்கையாளர்களே! ஈமான், தவ்ஹீத், அவற்றின் கடமைகள் மற்றும் அவற்றால் வேண்டப்படும் செயல்களில் இப்ராஹீமிடத்திலும் அவருடன் இருந்தவர்களிடத்திலும் உங்களுக்கு முன்மாதிரி இருக்கிறது; அல்லாஹ் ஒருவனுக்காகச் செய்யப்படும் அனைத்து வணக்கங்களிலும் அவர்களைப் பின்பற்றுங்கள். ஆனால், ஒரே ஒரு விஷயத்தில் மட்டும் அவரைப் பின்பற்ற வேண்டாம்.

அது, இணைவைப்பாளரும் நிராகரிப்பாளரும் பிடிவாதமாக இருந்தவருமான ஆஸரிடம், அவரை ஈமான் மற்றும் தவ்ஹீத்துக்கு அழைத்தபோது, அவர் மறுத்துவிட்ட நிலையில் இப்ராஹீம் கூறியதாகும்: “நிச்சயமாக உமக்காக நான் பாவமன்னிப்புக் கோருவேன்; அல்லாஹ்விடம் இருந்து உமக்கு எதையும் பெற்றுத்தர எனக்கு அதிகாரமில்லை.” எனினும், “என் இறைவனிடம் நான் பிரார்த்திப்பேன்; அவனிடம் பிரார்த்திப்பதால் நான் துர்ப்பாக்கியவனாக மாட்டேன் என நம்புகிறேன்” என்றும் அவர் கூறினார். இந்தச் சூழலில் இணைவைப்பாளருக்காகப் பிரார்த்தித்த இப்ராஹீமை நீங்கள் முன்மாதிரியாகக் கொள்ளக்கூடாது.

“இவ்விஷயத்தில் நாங்கள் இப்ராஹீமின் மார்க்கத்தைப் பின்பற்றுகிறோம்” என்று கூறி, இணைவைப்பாளர்களுக்காக நீங்கள் பிரார்த்திக்கக்கூடாது. இப்ராஹீமின் இந்தச் செயலுக்கான காரணத்தை அல்லாஹ் இவ்வாறு கூறுகிறான்: “இப்ராஹீம் தன் தந்தைக்காகப் பாவமன்னிப்புக் கோரியது, அவருக்கு அளித்திருந்த வாக்குறுதியின் காரணமாகவே தவிர வேறில்லை. ஆனால், அவர் அல்லாஹ்வின் பகைவர் என்பது அவருக்குத் தெளிவானபோது, அவரிடமிருந்து விலகிக்கொண்டார். நிச்சயமாக இப்ராஹீம் அதிகம் இறைஞ்சுபவராகவும் சகிப்புத்தன்மை மிக்கவராகவும் இருந்தார்.”

(அத்தௌபா 9:114). அல்லாஹ்வை நோக்கிப் பிரார்த்தித்தல், அவன் மீது நம்பிக்கை வைத்தல், அவனிடம் திரும்புதல், தமது இயலாமையையும் குறைபாட்டையும் ஒப்புக்கொள்ளுதல் ஆகியவற்றிலும் இப்ராஹீமிடத்திலும் அவருடன் இருந்தவர்களிடத்திலும் உங்களுக்கு சிறந்த முன்மாதிரி இருக்கிறது. அவர்கள் கூறினர்: “எங்கள் இறைவா! உன்னையே நாங்கள் சார்ந்திருக்கிறோம்.”

அதாவது, எங்களுக்கு நன்மை பயப்பவற்றைப் பெற்றுக்கொள்வதிலும் தீங்கு விளைவிப்பவற்றைத் தடுத்துக்கொள்வதிலும் உன்னையே சார்ந்திருக்கிறோம்; எங்கள் இறைவா, அதில் உன்மீது முழு நம்பிக்கை வைத்திருக்கிறோம். “உன்னிடமே நாங்கள் திரும்பினோம்” என்பதாவது, உனக்குக் கீழ்ப்படிவதற்கும் உனது திருப்தியை நாடுவதற்கும், உன்னை நெருங்கச் செய்யும் அனைத்திற்கும் நாங்கள் திரும்பினோம். இவற்றை அடைவதில் நாங்கள் முயற்சி செய்கிறோம்; நற்செயல்களைச் செய்வதில் பாடுபடுகிறோம். நிச்சயமாக உன்னிடமே நாங்கள் திரும்பிவருவோம் என்பதை அறிந்து, உன்னைச் சந்திக்கத் தயாராகி, உன்னிடம் நெருக்கத்தைப் பெற்றுத்தரும் நற்செயல்களைச் செய்கிறோம்.

“எங்கள் இறைவா! நிராகரித்தவர்களுக்கு எங்களை ஒரு சோதனையாக ஆக்கிவிடாதே!” அதாவது, எங்கள் பாவங்களின் காரணமாக அவர்களை எங்கள்மீது அதிகாரம் செலுத்தச் செய்து, அவர்கள் எங்களைச் சோதித்து, ஈமானின் காரியங்களைச் செய்யவிடாமல் தடுத்துவிடாதே. மேலும், அவர்கள் தாமும் சோதிக்கப்படாமல் இருக்கச் செய்.

ஏனெனில், தாங்கள் வெற்றி பெற்றதைப் பார்த்தால், தாங்கள் சத்தியத்தில் இருப்பதாகவும் நாங்கள் தவறில் இருப்பதாகவும் அவர்கள் எண்ணி, நிராகரிப்பிலும் வரம்புமீறலிலும் அதிகரித்துவிடுவார்கள். “எங்களை மன்னிப்பாயாக” என்பது, நாங்கள் செய்த பாவங்களையும் தீய செயல்களையும், எங்களுக்குக் கட்டளையிடப்பட்டவற்றில் ஏற்பட்ட குறைபாடுகளையும் மன்னிப்பாயாக என்பதாகும். “எங்கள் இறைவா! நிச்சயமாக நீயே மிகைத்தவன்” என்பது, அனைத்தையும் அடக்கி ஆள்பவன் என்பதைக் குறிக்கிறது.

“ஞானமிக்கவன்” என்பது, ஒவ்வொன்றையும் அதற்குரிய இடத்தில் வைப்பவனைக் குறிக்கிறது. எனவே, உனது வல்லமையாலும் ஞானத்தாலும் எங்கள் எதிரிகளுக்கு எதிராக எங்களுக்கு உதவி செய்து, எங்கள் பாவங்களை மன்னித்து, எங்கள் குறைகளைச் சீர்படுத்துவாயாக.

இமாம் இப்னு கஸீரின் தஃப்ஸீர்

“எங்கள் இறைவா! நிராகரித்தவர்களுக்கு எங்களை ஒரு சோதனையாக ஆக்கிவிடாதே!” என்று அவர்கள் கூறியதன் பொருள் குறித்து, முஜாஹித் கூறினார்: “அவர்களுடைய கைகளால் எங்களைத் தண்டிக்காதே; உன்னிடமிருந்து வரும் தண்டனையாலும் எங்களைத் தண்டிக்காதே. அப்படிச் செய்தால், ‘இவர்கள் சத்தியத்தில் இருந்திருந்தால் இவ்வாறு அவர்களுக்கு நேர்ந்திருக்காது’ என்று அவர்கள் கூறுவார்கள்.”

தஹ்ஹாகும் இதே கருத்தைக் கூறியுள்ளார். கதாதா கூறினார்: “அவர்களை எங்கள்மீது வெற்றிபெறச் செய்யாதே; அப்போது அவர்கள் அதனால் சோதிக்கப்படுவார்கள். தாங்கள் சத்தியத்தில் இருப்பதால்தான் எங்களை வென்றோம் என்று அவர்கள் கருதுவார்கள்.” இதுவே இப்னு ஜரீர் தேர்ந்தெடுத்த கருத்தாகும்.

அலீ இப்னு அபீ தல்ஹா, இப்னு அப்பாஸிடமிருந்து அறிவித்ததாவது: “அவர்கள் எங்களைச் சோதிக்கும்படி அவர்களை எங்கள்மீது அதிகாரம் செலுத்தச் செய்யாதே.”

“எங்கள் இறைவா! எங்களை மன்னிப்பாயாக! நிச்சயமாக நீயே மிகைத்தவன், ஞானமிக்கவன்” என்பதன் பொருள்: எங்கள் பாவங்களைப் பிறரிடமிருந்து மறைத்து, எங்களுக்கும் உனக்குமிடையில் அவற்றை மன்னித்தருள்வாயாக. “நிச்சயமாக நீயே மிகைத்தவன்” என்றால், உனது பாதுகாப்பை நாடி அடைக்கலம் புகுபவர் அடக்கப்படாதவாறு காப்பவன் என்பதாகும்.

“ஞானமிக்கவன்” என்றால், உனது சொற்கள், செயல்கள், மார்க்கச் சட்டம் மற்றும் விதிப்பில் ஞானமுடையவன் என்பதாகும்.

நிராகரிப்பாளர்களுடன் உறவைத் துண்டித்து, அவர்களிடம் பகைமை கொண்டு, அவர்களிடமிருந்து விலகி, அவர்களை நிராகரிக்குமாறு கட்டளையிடப்பட்ட நம்பிக்கையாளர்களிடம் அல்லாஹ் கூறுகிறான்: “இப்ராஹீமிடத்திலும் அவருடன் இருந்தவர்களிடத்திலும் உங்களுக்கு சிறந்த முன்மாதிரி இருக்கிறது.” அதாவது, அவருடன் ஈமான் கொண்ட அவரைப் பின்பற்றியவர்களிடமும் முன்மாதிரி இருக்கிறது. “அவர்கள் தங்கள் மக்களிடம், ‘நிச்சயமாக நாங்கள் உங்களிடமிருந்து விலகியவர்கள்’ என்று கூறியபோது” என்பது, நாங்கள் உங்களிடமிருந்து விலகிவிட்டோம் என்பதாகும்.

“அல்லாஹ்வை அன்றி நீங்கள் வணங்குகின்றவற்றிடமிருந்தும்; நாங்கள் உங்களை நிராகரித்தோம்” என்பதன் பொருள், உங்கள் மார்க்கத்தையும் உங்கள் வழியையும் நாங்கள் நிராகரித்தோம் என்பதாகும். “எங்களுக்கும் உங்களுக்கும் இடையில் பகைமையும் வெறுப்பும் என்றென்றும் வெளிப்பட்டுவிட்டன” என்றால், இப்போதிருந்தே எங்களுக்கும் உங்களுக்கும் இடையில் பகைமையும் வெறுப்பும் ஏற்படுத்தப்பட்டுவிட்டன; நீங்கள் நிராகரிப்பில் நீடிக்கும் வரை, நாங்கள் எப்போதும் உங்களிடமிருந்து விலகி உங்களை வெறுப்போம் என்பதாகும்.

“அல்லாஹ் ஒருவனை மட்டும் நீங்கள் நம்பிக்கை கொள்ளும் வரை” என்றால், அல்லாஹ்வை ஒருமைப்படுத்தி, அவனுக்கு இணையாக எதுவும் இல்லாமல் அவனை மட்டுமே வணங்கி, அவனுடன் வணங்கப்படும் இணைகளையும் சிலைகளையும் கைவிடும் வரை என்பதாகும்.

“ஆனால், ‘என் தந்தைக்காக நான் நிச்சயமாகப் பாவமன்னிப்புக் கோருவேன்’ என்று இப்ராஹீம் கூறியதைத் தவிர” என்பதன் பொருள்: இப்ராஹீமிடத்திலும் அவரது மக்களிடத்திலும் உங்களுக்கு சிறந்த முன்மாதிரி இருக்கிறது; ஆனால், தனது தந்தைக்காக இப்ராஹீம் பாவமன்னிப்புக் கோரியதில் முன்மாதிரி இல்லை. அவர் தனது தந்தைக்கு அளித்திருந்த வாக்குறுதியின் காரணமாகவே அவ்வாறு செய்தார். ஆனால், அவர் அல்லாஹ்வின் பகைவர் என்பது அவருக்குத் தெளிவானபோது, அவரிடமிருந்து விலகிக்கொண்டார். சில நம்பிக்கையாளர்கள் இணைவைப்பில் இறந்த தங்கள் தந்தையருக்காகப் பிரார்த்தித்து, அவர்களுக்குப் பாவமன்னிப்புக் கோரினர்.

“இப்ராஹீமும் தன் தந்தைக்காகப் பாவமன்னிப்புக் கோரினாரே” என்று அவர்கள் கூறினர். அப்போது அல்லாஹ், மகத்துவமும் மேன்மையும் உடையவன், இந்த வசனத்தை அருளினான்: “நரகவாசிகள் என்று அவர்களுக்குத் தெளிவான பின்னர், நெருங்கிய உறவினர்களாக இருந்தாலும், இணைவைப்பாளர்களுக்காகப் பாவமன்னிப்புக் கோருவது நபிக்கும் நம்பிக்கையாளர்களுக்கும் தகுதியானதல்ல. இப்ராஹீம் தன் தந்தைக்காகப் பாவமன்னிப்புக் கோரியது, அவருக்கு அளித்திருந்த வாக்குறுதியின் காரணமாகவே தவிர வேறில்லை. ஆனால், அவர் அல்லாஹ்வின் பகைவர் என்பது அவருக்குத் தெளிவானபோது, அவரிடமிருந்து விலகிக்கொண்டார்.

நிச்சயமாக இப்ராஹீம் அதிகம் இறைஞ்சுபவராகவும் சகிப்புத்தன்மை மிக்கவராகவும் இருந்தார்.” (அத்தௌபா 9:113–114). இந்தக் கண்ணியமிக்க வசனத்தில் அல்லாஹ் கூறுகிறான்: “இப்ராஹீமிடத்திலும் அவருடன் இருந்தவர்களிடத்திலும் உங்களுக்கு சிறந்த முன்மாதிரி இருக்கிறது” என்று; பின்னர், “ஆனால், ‘என் தந்தைக்காக நான் நிச்சயமாகப் பாவமன்னிப்புக் கோருவேன்’ என்று இப்ராஹீம் கூறியதிலும், ‘அல்லாஹ்விடமிருந்து உமக்கு எதையும் பெற்றுத்தர எனக்கு அதிகாரமில்லை’ என்று கூறியதிலும் அல்ல” என்கிறான். அதாவது, இணைவைப்பாளர்களுக்காகப் பாவமன்னிப்புக் கோருவதில் உங்களுக்கு முன்மாதிரி இல்லை.

இப்னு அப்பாஸ், முஜாஹித், கதாதா, முகாதில், தஹ்ஹாக் மற்றும் பலரும் இதையே கூறியுள்ளனர்.

பின்னர், இப்ராஹீமும் அவருடன் இருந்தவர்களும் தங்கள் மக்களிடமிருந்து பிரிந்து, அவர்களை நிராகரித்தபோது கூறியதை அல்லாஹ் எடுத்துரைக்கிறான். அவர்கள் அல்லாஹ்விடம் அடைக்கலம் புகுந்து, அவனிடம் பணிந்து வேண்டினர்: “எங்கள் இறைவா! உன்னையே நாங்கள் சார்ந்திருக்கிறோம்; உன்னிடமே நாங்கள் திரும்பினோம்; உன்னிடமே மீளுதல் இருக்கிறது.” அதாவது, அனைத்துக் காரியங்களிலும் உன்னையே நம்பியிருக்கிறோம்; எங்கள் காரியங்களை உன்னிடம் ஒப்படைத்து, உன்னிடமே அவற்றைச் சார்ந்திருக்கச் செய்தோம்.

“உன்னிடமே மீளுதல் இருக்கிறது” என்பது மறுமை நாளில் உன்னிடமே திரும்பிச் செல்லுதல் என்பதாகும். அல்-பகறா 2:285–286; அத்தௌபா 9:113–114.

அல்-பகவியின் தஃப்ஸீர்

“முன்மாதிரி” என்பது பின்பற்றத்தக்க வழி. “இப்ராஹீமிடத்திலும் அவருடன் இருந்தவர்களிடத்திலும்” என்பது, ஈமான் கொண்டவர்களிடத்திலும் என்பதாகும். “அவர்கள் தங்கள் இணைவைப்பாளர்களான மக்களிடம் கூறியபோது: ‘நிச்சயமாக நாங்கள் உங்களிடமிருந்து விலகியவர்கள்’” என்றால், நாங்கள் உங்களிடமிருந்து விலகிவிட்டோம் என்பதாகும். “அல்லாஹ்வை அன்றி நீங்கள் வணங்குகின்றவற்றிடமிருந்தும்; நாங்கள் உங்களை நிராகரித்தோம்” என்பது, உங்கள் மார்க்கத்தை நாங்கள் மறுத்து நிராகரித்தோம் என்பதாகும்.

“எங்களுக்கும் உங்களுக்கும் இடையில் பகைமையும் வெறுப்பும் என்றென்றும் வெளிப்பட்டுவிட்டன; அல்லாஹ் ஒருவனை மட்டும் நீங்கள் நம்பிக்கை கொள்ளும் வரை” என்று கூறுவது, இணைவைப்பாளர்களிடமிருந்து விலகுவதில் இப்ராஹீம் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்களையும் அவருடன் இருந்த நம்பிக்கையாளர்களையும் முன்மாதிரியாகப் பின்பற்றுமாறு ஹாதிப் மற்றும் நம்பிக்கையாளர்களுக்குக் கட்டளையிடுவதாகும்.

“ஆனால், ‘என் தந்தைக்காக நான் நிச்சயமாகப் பாவமன்னிப்புக் கோருவேன்’ என்று இப்ராஹீம் கூறியதைத் தவிர” என்பது: இப்ராஹீமிடத்திலும் அவரது செயல்களிலும் உங்களுக்கு சிறந்த முன்மாதிரி இருக்கிறது; ஆனால், இணைவைப்பாளராக இருந்த தன் தந்தைக்காக அவர் பாவமன்னிப்புக் கோரியதில் முன்மாதிரி இல்லை என்பதாகும். இப்ராஹீம் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) தன் தந்தையிடம், “உமக்காக நான் நிச்சயமாகப் பாவமன்னிப்புக் கோருவேன்” என்று கூறியிருந்தார்; பின்னர் அவர் அவரிடமிருந்து விலகிக்கொண்டார். இதை நாம் அத்தௌபா அத்தியாயத்தில் குறிப்பிட்டுள்ளோம். “அல்லாஹ்விடமிருந்து உமக்கு எதையும் பெற்றுத்தர எனக்கு அதிகாரமில்லை” என்று இப்ராஹீம் தன் தந்தையிடம் கூறினார்.

அதாவது, நீ அவனுக்கு மாறு செய்து, அவனுக்கு இணை கற்பித்தால், அல்லாஹ்வின் தண்டனையிலிருந்து உம்மைக் காப்பாற்றவோ, உமக்கு ஏதேனும் பயன் அளிக்கவோ எனக்கு இயலாது.

“எங்கள் இறைவா! உன்னையே நாங்கள் சார்ந்திருக்கிறோம்” என்று இப்ராஹீமும் அவருடன் இருந்த நம்பிக்கையாளர்களும் கூறினர். “உன்னிடமே நாங்கள் திரும்பினோம்; உன்னிடமே மீளுதல் இருக்கிறது.”

“எங்கள் இறைவா! நிராகரித்தவர்களுக்கு எங்களை ஒரு சோதனையாக ஆக்கிவிடாதே!” என்று அஸ்-ஸஜ்ஜாஜ் கூறினார்: “அவர்களை எங்கள்மீது வெற்றி பெறச் செய்யாதே; அப்போது தாங்கள் சத்தியத்தில் இருப்பதாக அவர்கள் எண்ணி, அதன் மூலம் சோதிக்கப்படுவார்கள்.” முஜாஹித் கூறினார்: “அவர்களுடைய கைகளால் எங்களைத் தண்டிக்காதே; உன்னிடமிருந்து வரும் தண்டனையாலும் எங்களைத் தண்டிக்காதே.

அப்படிச் செய்தால், ‘இவர்கள் சத்தியத்தில் இருந்திருந்தால் இவ்வாறு அவர்களுக்கு நேர்ந்திருக்காது’ என்று அவர்கள் கூறுவார்கள்.”

“எங்கள் இறைவா! எங்களை மன்னிப்பாயாக! நிச்சயமாக நீயே மிகைத்தவன், ஞானமிக்கவன்” என்று அவர்கள் கூறினர்.